Uzasadnienie
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek pisma Z.D. z dnia 4 sierpnia 2016 r., skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej. Pismo zostało zakwalifikowane przez organ podatkowy jako skarga do sądu administracyjnego i w konsekwencji przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z aktami sprawy, zakończonej postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 lipca 2016 r., znak [....] oraz odpowiedzią na skargę.
W pismach z dnia 16 września 2016 r. oraz 7 października 2016 r. (daty stempli pocztowych) Z. D. wskazał, że nie miał zamiaru składać skargi do sądu administracyjnego i jego pismo z dnia 4 sierpnia 2016 r. nie stanowi takiej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Mimo braku właściwej skargi, wskutek pisma Z.D. z dnia 4 sierpnia 2016 r., skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne. Orzecznictwo sądowe przyjmuje w sytuacji, gdy postępowanie zostało zainicjowane pismem, mylnie potraktowanym jako skarga, a które zgodnie z wyraźnym oświadczeniem wnoszącego je nie jest skargą, że doszło do wszczęcia postępowania sądowego, które należy umorzyć jako bezprzedmiotowe (zob. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 928/16, Lex Omega nr 2105904 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Po 1107/15, Lex Omega nr 1991518). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.