Uzasadnienie
Dnia 18 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2007 r.
Pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. skarżący został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na brak zadośćuczynienia przez skarżącego ww. żądaniu, tut. Sąd postanowieniem z dnia 28 października 2011 r. odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 z późn. zm.). Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej został skarżącemu doręczony w dniu 4 listopada 2011 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy).
W dniu 7 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo pełnomocnika S.M. zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do wniosku dołączone zostało nadto pismo, w którym wskazano, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 7.072 zł.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podnosi, że przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi był fakt, iż wezwanie w tej materii zostało odebrane przez matkę skarżącego, która nie oddała pisma do jego rąk, w związku z czym nie miał świadomości jego treści. Wskazano również, że nie nastąpiło przekroczenie terminu wskazanego w art. 87 § 1 cytowanej ustawy, gdyż o konsekwencjach zdarzeń prawnych, które stały się udziałem skarżącego dowiedział się on dopiero podczas konsultacji z adwokatem mającej miejsce w dniu 30 listopada 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Abstrahując od rozstrzygnięcia, czy przyczyna uchybienia terminowi, na którą powołuje się skarżący może być uznana w tej konkretnej sytuacji za przeszkodę nagłą, niezależną od woli skarżącego i nie dającą się przezwyciężyć, a tym samym należącą do kategorii usprawiedliwiających uchybienie terminowi i czy mamy do czynienia z brakiem zawinienia strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, należy stwierdzić, że niniejszy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) jako spóźniony.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z pisma pełnomocnika skarżącego wynika, że przyczyną nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi był fakt, iż z uwagi na zastępczy sposób doręczenia wezwania skarżącemu, którego prawidłowość również jest kwestionowana przez stronę, nie był on w stanie zapoznać się z jego treścią. Jednakże analizując stan faktyczny sprawy należy ponieść, że informację o przyczynie odrzucenia skargi, a więc o tym, że ekspediowane było do skarżącego wezwanie o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący uzyskał w dniu 4 listopada 2011 r., kiedy to prawidłowo doręczono mu odpis postanowienia z dnia 28 października 2011 r. o odrzuceniu skargi.
Skarżący miał świadomość wydania przez Sąd takiego orzeczenia, zapoznał się też z jego treścią, na co wskazują dalsze podjęte przez niego kroki prawne w sprawie (udanie się do kancelarii fachowego pełnomocnika i wniesienie w terminie skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia).
Skoro więc jako przyczynę uchybienia terminowi skarżący podaje niemożność zapoznania się z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych skargi, to należy przyjąć, że z chwilą doręczenia skarżącemu przedmiotowego postanowienia ustała przyczyna uchybienia terminowi. Niezasadne jest zatem stanowisko pełnomocnika skarżącego, że termin przewidziany w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy liczyć od daty konsultacji w kancelarii adwokackiej, gdyż wówczas skarżący dowiedział się o konsekwencjach prawnych swojego zaniechania.
Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu złożony został dopiero w dniu 5 grudnia 2011 r. (odcisk stempla pocztowego na kopercie zawierającej przesyłkę), a zatem po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji - zgodnie z treścią art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Na marginesie należy dodać, że w opinii orzekającego Sądu wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu również z uwagi na to, że jest niedopuszczalny. Wraz z przedmiotowym wnioskiem wpłynęła bowiem skarga kasacyjna na postanowienie o odrzuceniu skargi. Tymczasem obydwa wskazane tryby są konkurencyjne względem siebie i nawzajem się wykluczają. Wniesienie skargi kasacyjnej wyklucza możliwość rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.