Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 czerwca 2009r. I. J. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [.....] z dnia 15 maja 2009r. w przedmiocie stwierdzenia wniesienia z uchybieniem terminu odwołania od decyzji Burmistrza nr [...] z dnia 27 stycznia 2009r. dotyczącej podatku rolnego za 2009r.
Skarżąca w ogóle nie kwestionowała ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego co do terminu doręczenia ww. decyzji Burmistrza tj. 18 lutego 2009r. Nie kwestionowała też, że zgodnie z twierdzeniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie zostało wniesione 8 marca 2009r., podczas gdy ostatni termin na jego wniesienie upływał 4 marca 2009r. W skardze zostały natomiast podniesione wyłącznie argumenty dotyczące złej sytuacji materialnej i złego stanu zdrowia skarżącej na uzasadnienie braku możliwości zapłaty należnego podatku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym wynika, że ww. decyzja organu I instancji została doręczona 18 lutego 2009r. Skarżąca osobiście odebrała w tej dacie decyzję, podpisując stosowne pokwitowanie. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o wynikającym z art.223 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżona decyzję.
Z akt wynika, że odwołanie datowane na 8 marca 2009r. zostało otrzymane przez Urząd Miejski 9 marca 2009r.
W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo przyjął datę 8 marca 2009r. za datę wniesienia odwołania z uwagi na brak innych dokumentów, które mogłyby wskazywać na datę wcześniejszą. Wobec powyższego organ odwoławczy prawidłowo też przyjął, że z dniem 4 marca 2009r. upływał 14 - dniowy termin na wniesienie odwołania.
Zgodnie z ww. art.223 §2 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od jej doręczenia, przy czym sama decyzja powinna zawierać pouczenie o środkach zaskarżenia (art.210 §1 pkt 7 Ordynacji podatkowej).
W razie wniesienia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadać przede wszystkim terminowość wniesienia środków zaskarżenia. Kontrola organu dotyczy więc daty doręczenia zaskarżonej decyzji, badania czy w treści decyzji zostało zawarte prawidłowe pouczenie o środkach zaskarżania, a także badania daty wniesienia odwołania.
Jeżeli odwołanie zostało wniesione po upływie terminu jego zaskarżania, organ odwoławczy, niezależnie od zawartych w odwołaniu argumentów merytorycznych dotyczących samej decyzji, działając w trybie art.228 §1 pkt 2 cyt. ustawy – Ordynacja podatkowa stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postąpiło w powyższy sposób.
W ocenie Sądu wydane postanowienie zgodne było więc z powołanymi wyżej przepisami.
Argumenty skarżącej o braku możliwości zapłacenia należnego podatku nie mogą być rozpatrywane. Nie dotyczą bowiem przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia. W rozpatrywanej sprawie Sąd mógł badać jedynie, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W konsekwencji Sąd skargę oddalił na zasadzie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).