Uzasadnienie
Dnia 17.09.2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., z dnia [...], nr [...] odmawiającej umorzenia zaległości w podatku VAT za I kwartał 2006r. w kwocie 22 766,62 zł. wraz z należnymi odsetkami.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" P. B. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Mieszka w pokoju bezpłatnie użyczanym przez rodzinę.
Nie pracuje, gdyż schorzenie na które cierpi - [...] uniemożliwia mu podjęcie zatrudnienia. Utrzymuje się dzięki pomocy rodziny. Jest słuchaczem studiów doktoranckich na Akademii Pedagogicznej w K. Nie posiada oszczędności, nieruchomości czy przedmiotów o wartości pow.
3000 euro. Jest zadłużony wobec Skarbu Państwa na kwotę 22 766,62 zł. wraz z należnymi odsetkami w wysokości 2 010 zł., wobec ZUS na kwotę 7 563 zł. a wobec osób prywatnych na kwotę 10 000 zł.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja P. B. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia adwokata.
Nie uzyskuje on dochodów. Schorzenie na które cierpi nie pozwala mu na podjęcie zatrudnienia i przysparza koszty związane z leczeniem. P. B. nie ma oszczędności ani też nieruchomości czy przedmiotów wartościowych. Zadłużony jest natomiast wobec Skarbu Państwa, ZUS i osób prywatnych. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych i wynagrodzenia adwokata uniemożliwiłaby realizację jego podstawowych potrzeb życiowych.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.