Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2016r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia prawidłowo doręczono w dniu 9 lutego 2016r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Wpis nie został uiszczony w terminie, który to termin upłynął w dniu 16 lutego 2016r., a dopiero pismem nadanym w dniu 19 lutego 2016r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2016r. sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia w terminie należnego wpisu. Z kolei postanowieniem z dnia 19 maja 2016r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i wyznaczenia adwokata z urzędu. Adwokat wyznaczony został 3 czerwca 2016r. i w piśmie z dnia 16 czerwca 2016r. złożył wniosek o przywrócenie terminu, w którym podał, iż opóźnienie w złożeniu wniosku o prawo pomocy nie było znaczne (tylko 3 dni), wynikło z nieznajomości przepisów i dramatycznej sytuacji finansowej skarżącego.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., oznaczanej w skrócie "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260).
Zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, czy nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Przywołana we wniosku okoliczność nieznajomości przepisów i dramatyczna sytuacja finansowa skarżącego nie mogą stanowić o wyłączeniu braku winy w niezachowaniu terminu. Przy doręczeniu wezwania o wpis skarżący został wyraźnie pouczony o możliwości złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów wpisu, co w związku z wyznaczeniem 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi, w sposób jasny i jednoznaczny wskazywało na skutki, jakie niesie nieuiszczenie wpisu, bądź nie złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie. Jedyną więc czynnością, jaką wymagano w sytuacji niemożności uiszczenia wpisu w terminie, było złożenie prostego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, co nie powodowałoby żadnego nadmiernego wysiłku ze strony skarżącego, ani szczególnej znajomości przepisów.
Uwzględnienie wskazanych we wniosku okoliczności, prowadziłoby niewątpliwie do nieuprawnionego uprzywilejowania skarżącego w sprawie, gdyż sankcjonowałoby nieuzasadnione przedłużanie mu terminów do dokonania czynności procesowych ze względu bądź na trudną sytuację materialną, bądź nieznajomość przepisów.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 ustawy o p.p.s.a.