Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1050/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na zasadzie art.280 1 p.p.s.a. odrzucił skargę J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1826/15.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 października 2016r.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 listopada 2016 r. skarżący wniósł od ww. postanowienia z dnia 18 października 2016 r. osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie została sporządzona osobiście przez skarżącego, nienależącego do kręgu osób, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu niedochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Końcowo należy podkreślić, iż brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 1088/11, LEX nr 1104008). Zaznaczyć również należy, że skarżący został pouczony o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.