Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 21 maja 2015r. nr [...] odmówił umorzenia skarżącemu S.T. należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy wraz z odsetkami. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowił art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015r. poz. 121) oraz art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012r., poz. 1551).
W decyzji zawarto pouczenie, iż przysługuje od niej odwołanie do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych,. Odwołanie należy wnieść na piśmie, w dwóch egzemplarzach, za pośrednictwem Oddziału (Inspektoratu) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydał niniejszą decyzję, lub ustnie do protokołu w tym Oddziale (Inspektoracie), w terminie miesiąca od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Po tym terminie decyzja staje się prawomocna.
Pomimo pouczenia skarżący w terminie wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Ten przepis stanowi podstawę prawną odrzucenia skargi.
Należy zwrócić uwagę, iż w sprawie skarżącego organ orzekał na podstawie przywołanej powyżej ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012r., poz. 1551), zwanej dalej ustawą abolicyjną.
Skarżący złożył wniosek o umorzenie należności w trybie ustawy abolicyjnej, organ decyzją z dnia 10 lutego 2014r. warunkowo umorzył część zaległych składek.
W związku z tym, że skarżący nie dopełnił warunku, zaskarżoną decyzją z dnia 21 maja 2015r. organ odmówił umorzenia wnioskowanych należności z tytułu składek. Podstawę prawną takiego działania stanowił art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy abolicyjnej.
Co istotne, zgodnie z treścią art. 1 pkt 16 ustawy abolicyjnej od decyzji, o których, mowa w ust. 8 i 13, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i na zasadach określonych w art. 83 ust. 2, 3 i 5-7 ustawy wymienionej w ust. 1 (czyli ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Przywołane przepisy przewidują tryb odwołania do sądu powszechnego na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego. Należy podkreślić, iż zaskarżona decyzja zawierała właściwe pouczenie.
W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd nie podziela poglądu prawnego zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2014r. sygn. akt I SA/Gd 1083/14, iż sprawy rozstrzygane w trybie ustawy abolicyjnej należą do właściwości sądów administracyjnych, gdyż ich przedmiotem jest umorzenie należności z tytułu składek. Pogląd ten jest sprzeczny z treścią ustawy abolicyjnej.
Ustawodawca wyraźnie bowiem w treści przywołanego art. 1 pkt 16 ustawy abolicyjnej - który to przepis przewiduje tryb zaskarżenia decyzji o umorzeniu wydanych na podstawie tej ustawy – wskazał, że od decyzji przysługuje odwołanie (a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), ale co istotniejsze, wskazał na konkretne przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, przewidujące tryb zaskarżenia decyzji wydanych przez Zakład w indywidualnych sprawach, a to: art. 83 ust. 2, 3 i 5-7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Jak widać jednoznacznie pominięto art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który to przepis przewiduje tryb wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoznawanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego i w konsekwencji możliwości zaskarżenia decyzji Zakładu wydanych na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych do sądu administracyjnego.
Powyższe oznacza w sposób nie budzący wątpliwości, iż od decyzji wydanych na podstawie art. 1 ust. 13 ustawy abolicyjnej (jak w niniejszej sprawie) ustawodawca przewidział tryb odwołania do sądu powszechnego.
Nie jest przy tym uzasadniony pogląd, wyrażony w przywołanym wyżej postanowieniu, że skoro sprawa dotyczy umorzenia należności to znajduje tu zastosowanie właśnie art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, bo ten przepis dotyczy właśnie spraw o umorzenie należności.
Tymczasem należy zwrócić uwagę, iż ustawa abolicyjna, na podstawie której orzeka w tym postępowaniu organ stanowi niewątpliwie lex specialis i zawiera szczególny tryb załatwiania wniosków o umorzenie należności, włącznie z trybem zaskarżenia. Przy tym treść art. 1 pkt 16 ustawy abolicyjnej zawiera jednoznaczne wskazanie na przepisy, na podstawie których należy rozpoznawać odwołania od decyzji.
W związku z tym, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.