Uzasadnienie
W dniu 31 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęła skarga na decyzję z dnia 29 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r.
Powyższa skarga wniesiona podpisana została przez D. F.-C. oraz K. C. W związku z tym, że adresatką zaskarżonej decyzji była jedynie D. F.-C., która uczestniczyła jako strona w postępowaniu administracyjnym, pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. K. C. został wezwany do złożenia oświadczenia w terminie 7 dni w jakim charakterze procesowym podpisał skargę i czy popiera swój udział w postępowaniu przed tutejszym Sądem pod rygorem odrzucenia jego skargi.
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone K. C. w dniu 5 lipca 2010 r., a zatem termin do złożenia oświadczenia upłynął w dniu 12 lipca 2010 r. (poniedziałek). Pomimo tego wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
O "interesie prawnym" w rozumieniu komentowanego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe.
Na wnoszącym skargę zatem spoczywa obowiązek wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku.
W niniejszej sprawie K. C., pomimo stosownego wezwania, nie wykazał czy ma interes we wniesieniu skargi na decyzję, której adresatką była wyłącznie D. F.-C. i w jakim zakresie decyzja ta narusza jego ewentualny interes prawny. Wspomnieć dodatkowo należy, że K. C. nie był ani stroną postępowania administracyjnego, ani też uczestniczył w nim w żadnej z dopuszczalnych ról procesowych.
Z uwagi na powyższe skargę K. C. należało odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).