Uzasadnienie
W dniu 21.09.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 24.11.2010r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 09.12.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.K.
Pełnomocnik dnia 11.01.2011r. wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Dnia 20.01.2011r. WSA w Krakowie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 01.08.2012r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił przedmiotową skargę kasacyjną. Na rozprawie adwokat M.K. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Następnie do tut. Sądu wpłynął "wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego", zawierający również żądanie zwrotu kosztów przejazdu do Naczelnego Sądu Administracyjnego w wysokości 214 zł., stanowiących niezbędne wydatki. Do wniosku załączone zostały bilety PKP.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż przedmiotowy wniosek nie zawiera stosownego oświadczenia pełnomocnika, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
§ 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163, poz.1348 z p.zm.) wskazuje natomiast, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem, że zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie adwokat nie złożył takiego oświadczenia. Stąd też okoliczność ta, zgodnie z przyjęta linią orzeczniczą, skutkuje oddaleniem wniosku (por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 poz. 63, postanowienie NSA z dnia 18.10.2005r., sygn. akt II FZ 625/05).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).