Uzasadnienie
W dniu 12 kwietnia 2012 r. wpłynęła za pośrednictwem Wójta Gminy P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga W.B. na decyzję Wójta Gminy P. z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r.
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści cytowanego przepisu wynika więc, iż prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje jedynie na taką decyzję, która została wydana na skutek rozpatrzenia odpowiedniego środka odwoławczego wniesionego przez uprawniony podmiot.
W niniejszej sprawie skarżący W.B. skarży decyzję Wójta Gminy P. z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r., która jest rozstrzygnięciem pierwszej instancji i na którą zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z natury swej decyzja ta nie mogła więc zapaść w wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego, co powoduje, że skarga jest niedopuszczalna.
Należy nadto zauważyć, że z akt sprawy (odpowiedzi na naskarżę oraz akt administracyjnych) wynika, iż od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które to odwołanie jeszcze nie zostało rozpatrzone.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy.