Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę L. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpoznania.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem zostały doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2010 r. wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od doręczenia postanowienie z uzasadnieniem. Skarżący został również pouczony, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych.
Pismem nadanym 12 marca 2010 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Stosownie do przepisu art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). Ponadto § 3 stanowi, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych lub przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Tymczasem w rozpoznawanej spawie, pomimo pouczenia, skargę kasacyjną sporządził skarżący, który nie jest osobą wymienioną w powołanym art. 175 § 1, § 2 i § 3.
Z tych względów skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do art. 178 powołanej ustawy, który stanowi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji.