Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna w części dotyczącej nieuznania za koszt uzyskania przychodów tych kosztów, na które dowody nie spełniają wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35 ze zm./.
Przepisy tego rozporządzenia określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg rachunków /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 1994 r. III SA 1571/93 - Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 1995 nr 1 poz. 9/.
Z kolei z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie wynika, że dochód podatkowy ustalony jest w taki sposób, iż bierze się pod uwagę tylko te zapisy w księgach, które zostały dokonane na podstawie prawidłowo sporządzonych dokumentów pierwotnych. Poniesienie kosztu uzyskania przychodu nie może być udowodnione każdym dowodem odpowiadającym warunkom art. 75 Kpa. Z akt sprawy wynika, że dokumenty np. na zakup pieczywa istniały, nie odpowiadały jednak wymogom przepisów o rachunkowości.
Brak natomiast w aktach śladów jakiegokolwiek postępowania z urzędu poza wezwaniem strony skarżącej mającego wyjaśnić sprawę poniesienia tych kosztów.
Mając na uwadze powyższe Sąd zaskarżoną decyzję uchylił.
Pozostałe zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd podziela w tej materii stanowisko Izby Skarbowej szczegółowo uzasadnione w zaskarżonej decyzji.
Uznając, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 tej ustawy.