Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o sprostowanie wyroku tut. Sądu z dnia 22 października 2009 r. w zakresie numeru zaskarżonej decyzji z dnia 4 maja 2009 r.
W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a sprostowanie może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do brzmienia art. 159 p.p.s.a. wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Porównanie tych przepisów pozwala uznać, że o sprostowaniu należy orzec również na wniosek strony postępowania.
Jak wynika z akt zarówno sądowych jak i administracyjnych niniejszej sprawy zaskarżona decyzja posiada następujący numer: [...]. Powołanie zatem w wyroku numeru decyzji: [...] ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania.
Z tego względu sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w przedmiotowym wyroku na podstawie art.156 § 1 i § 2 p.p.s.a.