Uzasadnienie
Strona skarżąca Prywatne Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Usługowe "S. " sp. j. A. C., B. C. w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 1 lipca 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2021 r. (k. 17), pismem z dnia 7 września 2021 r. (k.
20) wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem wykazania numeru spółki w tym rejestrze oraz osób uprawnionych do jej reprezentowania - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 10 września 2021 r. (k. 22). Mimo upływu zakreślonego terminu opisany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325; dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący - stosownie do art. 49 par. 1 p.p.s.a. - wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie pisma w terminie 7 dni. Czynność tę wykonać może także referendarz sądowy (art. 49 § 4 p.p.s.a.). Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 28 par. 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z treści art. 29 p.p.s.a. wynika obowiązek wykazania przez organ lub osoby działające w imieniu danego podmiotu umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Brak dołączenia przez skarżącego dokumentu wykazującego umocowanie osób działających w jego imieniu (art. 29 p.p.s.a.) należy traktować, jako brak formalny skargi. Podkreślić bowiem należy, że stosownie do wskazanego wyżej przepisu, to na stronie postępowania sądowego ciąży obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego ale także i sposobu jej reprezentacji ujawnionego we właściwym rejestrze (KRS). Zatem, brak było po stronie sądu obowiązku poszukiwania powyższych informacji we własnym zakresie. NSA w postanowieniu z dnia 16 lipca 2019 r. (sygn. akt I FZ 155/19) akcentował, że "w świetle art. 28 par. 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a., osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem tym w przypadku spółki prawa handlowego jest, co do zasady, odpis z rejestru przedsiębiorców KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca spółka.
Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a w sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w ww. zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 986 ze zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru.
Należy bowiem wskazać, że obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 9 maja 2018r., II GZ 156/18; z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15)".
W związku z powyższym, zasadnie wezwano skarżącą spółkę, w trybie cytowanego wyżej art. 49 par. 1 p.p.s.a., do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak natomiast wynika z akt sprawy, mimo prawidłowego odbioru tego wezwania (k. 22 w zw. z k.
- 20) dostrzeżony brak nie został uzupełniony. Powyższe, stosownie do art. 58 par. 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem skargi, o czym sąd orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.