Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Burmistrza Miasta na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia, uchylił zaskarżoną uchwałę. Sentencja wyroku nie zawierała rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, jednakże w uzasadnieniu Sąd wyraził pogląd, że zwrot kosztów w przypadku uwzględnienia skargi nie przysługuje gdy skarżącym jest organ administracji a nie podatnik.
Na skutek wniosku skarżącego postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. uzupełniono powyższy wyrok w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczono jako pkt 1 oraz dodano pkt 2 w brzmieniu: "nie obciążać Regionalnej Izby Obrachunkowej obowiązkiem zwrotu skarżącemu kosztów postępowania."
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego minimalnych kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2.400 zł oraz 300 zł jako kosztów opłaty sądowej.
W wyniku zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu podkreślono, że art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) określa zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania, która wyraża się w tym, że w razie uwzględnienia skargi na organie, który wydał zaskarżony akt, spoczywa obowiązek zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony przeciwnej, a zatem skarżącemu niezależnie kto nim będzie.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył również, że na mocy art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie wolne jest od opłat sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 190 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 209 powołanej ustawy wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Ponieważ w skardze do sądu skarżący zawarł wniosek o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, Sąd na mocy powołanego przepisu zobowiązany był orzec w wyroku z dnia 6 grudnia 2006 r. o kosztach postępowania. Ponieważ skarga została uwzględniona, na podstawie art. 200 powołanej ustawy skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, od organu który wydał zaskarżony akt. Z tego względu należało orzec o uzupełnieniu wyroku w sposób wskazany w pkt I niniejszego postanowienia. Na koszty te składa się jedynie wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł, wynikające z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Wspomnieć w tym miejscu należy o niekonsekwencji pełnomocnika skarżącego. Nie dostrzegł on, że postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie wolne jest od opłat sądowych i wpłacił wpis w wysokości 300 zł, kierując się zapewne brzemieniem § 2 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przepis ten stanowi bowiem, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego 300 zł. Z jednej więc strony pełnomocnik dostrzega, że wpis jest stały, a z drugiej domaga się zasądzenia wynagrodzenia (2400 zł + VAT) według stawek dla spraw, gdzie wynagrodzenie pełnomocnika zależy od wysokości wpisu stosunkowego liczonego od wartości przedmiotu sporu.
Ponadto żądanie wynagrodzenia podwyższonego o właściwą stawkę podatku od towarów i usług, dopuszczalne jest jedynie w przypadku gdy skarżący korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§ 3 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości), co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.
Ponieważ zgodnie z art. 100 ustawy o samorządzie gminnym postępowanie w niniejszej sprawie wolne jest od opłat sądowych, skarżący nie był zobowiązany uiszczać wpisu od skargi oraz wpisu od zażalenia. Opłatami sądowymi są bowiem zgodnie z art. 212 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis i opłata kancelaryjna. W związku z powyższym należało zarządzić zwrot wpłaconych wpisów tj. 300 zł wpłaconego od skargi i 100 zł wpłaconego od zażalenia, na podstawie art. 225 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie art. 190 w zw. z art. 157 § 2 i § 3, art. 200, art. 209 i art. 225 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.