Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 18.09.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 28.09.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.G.
Dnia 19.11.2009r. pełnomocnik wniósł do tut. Sądu pismo "uzupełnienie skargi" zawierające m.in. wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów udzielonej skarżącemu pomocy prawnej. Pismo to zawierało również oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego w całości ani w części. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia zgłoszony został następnie na rozprawie, dnia 10.12.2009r. W dniu 10.12.2011r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a adwokat K. G. wniósł od tego orzeczenia skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna zawierała także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)