Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. Sp. z o. o. w O. zakwestionowała postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 24 sierpnia 2017r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2017r.
Ww. decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych, k. 21). Natomiast skarga na tę decyzję została nadana przez stronę skarżącą w placówce pocztowej w dniu 5 października 2017r. (dowód w aktach sprawy). Termin do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję upływał w dniu 4 października 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast z dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać bezspornie należy, że skoro zaskarżona decyzja została skutecznie i prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 4 września 2017r., czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru, to ustawowy termin do wniesienia skargi, upływał w konsekwencji w dniu 4 października 2017r., podczas gdy przesyłkę zawierającą skargę nadano dopiero w dniu 5 października 2017r., czego potwierdzeniem jest pieczęć Urzędu Pocztowego na kopercie, zawierającej przesyłkę listową w postaci skargi. W sprawie uchybiono zatem ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi, przewidzianemu do wniesienia skargi.
Dodać należy, że decyzja opatrzona była prawidłowym pouczeniem o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był zatem dzień 4 października 2017r. Tymczasem skarga została wniesiona przez stronę skarżącą dzień później. Na tej podstawie Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona po terminie.
W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., uczynił to w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym.