Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek L. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, z dnia [...], nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności L. J. za zaległości podatkowe PHU s.c. "C" W. B. i L. J. w upadłości, z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2002r., styczeń – kwiecień 2003r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz przedłożonego zaświadczenia o zarobkach L. J. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem P. J. ur. w 1993r. Obydwaj utrzymują się tylko z pensji L. J. wynoszącej 1 126 zł. brutto miesięcznie.
Strona skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja L. J. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia adwokata. Uzyskiwane przez niego niskie wynagrodzenie musi wystarczyć na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych i wynagrodzenia adwokata zagroziłaby egzystencji a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych ojca i syna.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.