Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz.270 - zwana dalej "ppsa") sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wymienione przepisy poprzez art. 166 ppsa mają zastosowanie również do postanowień.
Jakkolwiek ustawa nie stanowi o tym wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r. IPZ 7/82, OSNC 1982/10/155).
Sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2008 r., I OSK 1545/06; postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 – wszystkie orzeczenia sądów dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter bezsporny, a oczywistość wadliwości musi wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania z innymi, niebudzącymi wątpliwości, okolicznościami (por. post. NSA z dnia 1 października 2007 r., II FZ 494/07).
W prostowanym postanowieniu Sąd omyłkowo oznaczył datę nadania skargi przez tut. Sądu do organu administracji publicznej, w związku z bezpośrednim skierowaniem tej skargi do Sądu zamiast do organu, a zatem z pominięciem trybu ustawowego. Prawidłowa data nadania tj. data stempla pocztowego winna być oznaczona jako "2 lipca 2010 r.", podczas gdy tut. Sąd omyłko napisał "2 sierpnia 2010 r."
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa i art. 159 ppsa w zw. z art. 166 ppsa orzekł jak w sentencji.