Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 30.08.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych dnia 21.09.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P.P.-K.
Dnia 21.10.2010r. pełnomocnik złożył "pismo procesowe strony skarżącej " w którym wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych lub przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, oświadczając, że jakiekolwiek opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W dniu 16.11.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił skargę w przedmiotowej sprawie. Następnie radca prawny w piśmie z dnia 21.12.2010r. ponowił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za świadczoną pomoc prawną według norm przepisanych.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu).
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym i wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 180 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
1) lit. a w zw. z § 6 pkt 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.(Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.).