Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 4 lutego 2009r. sygn. akt I SA/Kr 1180/08 oddalił skargę M. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu [...] lutego 2009 roku. Skarżący został pouczony co do sposobu i trybu wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu [...] marca 2009r. (data nadania w placówce pocztowej: [...] lutego 2009r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga kasacyjna (nazwana przez Skarżącego odwołaniem od wyroku I instancji). Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź też w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego (art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Skarżący wniósł w terminie pismo oznaczone jako "odwołanie od wyroku pierwszej instancji". Jednakże mimo stosownego pouczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, przez co uchybił uregulowaniom zawartym w przywołanym art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustanawiającym tzw. przymus adwokacki sporządzenia skargi kasacyjnej.
Sporządzenie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej przez samego Skarżącego, niebędącego jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy wynikający z art. 175 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro zaś skarga kasacyjna nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, należy ją uznać za niedopuszczalną.
Należy przy tym zwrócić uwagę na utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez inną osobę niż wymieniona w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi nieusuwalną wadę, która nie ma charakteru formalnego i nie jest brakiem, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z tym skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.