Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 17.06.2014r. odrzucił skargę w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 563/14.
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 18.08.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 29.08.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.M.. Ten wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 17.06.2014r. wraz ze skargą kasacyjną od w/w postanowienia.
Skarga kasacyjna zawierała wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, liczonych według norm prawem przepisanych, które to koszty nie zostały pokryte w całości ani w części.
WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 20.10.2014r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny dnia 23.06.2015r. uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie z dnia 17.06.2014r.
Następnie sprawie nadana została sygnatura I SA/Kr 1199/15 a pełnomocnik złożył "pismo skarżącego – uzupełnienie skargi", z dnia 22.10.2015r. zawierające wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, liczonych według norm prawem przepisanych, które nie zostały pokryte w całości ani w części.
W dniu 27.10.2015r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a wyznaczony adwokat w dniu 18.01.2016r złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 27.10.2015r. wraz z wnioskiem o przyznanie i wypłatę kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Opinia ta doręczona został stronie skarżącej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia WSW Krakowie z dnia 17.06.2014r., reprezentował stronę skarżącą w I instancji a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 1 800 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w zw. z §6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.) w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Za I instancje orzekający przyznał adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 2400 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. a w zw. z §6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 22 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzekający przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 1200 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w zw. z §6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 22 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. a wynoszącą łącznie 1242 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).