Uzasadnienie
Postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 grudnia 2021 r. nr 430/2021 orzeczono o uznaniu za nieuzasadniony wniesionego przez S.Z. zarzutu w sprawie toczącego się postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr W- 26/19493/2021 z dnia 18.10.2021 r. w zakresie nieistnienia obowiązku. W treści obszernego uzasadnienia faktycznego przedmiotowego postanowienia organ I instancji odniósł się do twierdzeń podniesionych przez zobowiązanego i wyjaśnił, że na podstawie w/w tytułu wykonawczego organ egzekucyjny podjął czynności zmierzające do wyegzekwowania opłaty dodatkowej w związku z nieopłaconym postojem pojazdu samochodowego skarżącego w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie dniu 8 sierpnia 2020 r., przy ul. [...].
Organ I instancji wyjaśnił, że skarżący podniósł zarzut nieistnienia zobowiązania wobec nałożenia na niego opłaty za postój pojazdów samochodowych w strefie parkowania, co wynika z uchwały wprowadzającej taką opłatę za parkowanie w soboty, kiedy to w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że nie ma podstaw prawnych do wprowadzenia takiego obowiązku.
Wedle organu obowiązek wynika z mocy prawa i opłata jest pobierana w miejscach wyznaczonych do postoju, od poniedziałku do soboty, w dni robocze, od 10:00 do 20:00, zgodnie z art. 13 ust.
1. pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W przypadku nieuregulowania opłaty za postój, obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej powstaje wprost z mocy prawa na podstawie art. 13f ust. l ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, a jej wysokość uchwałą nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2021 r. poz. 3515 - w brzmieniu obowiązującym na dzień 15 lutego 2020 r. i na dzień 13 czerwca 2020 r.) ustalono na kwotę 150 zł. Organ I instancji wyjaśnił ponadto, że nie każda sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy oraz podkreślił, że uchwała nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017r. jest aktem obowiązującym na terenie Gminy Kraków i dopóki nie zostanie ona uchylona w całości albo w części dopuszczalny jest pobór opłat za postój pojazdów także w soboty.
Skarżący złożył zażalenie podnosząc, że wbrew twierdzeniom organu I instancji sobota jest dniem wolnym od pracy, a zapis w w/w uchwale w zakresie dni, w których pobierana jest opłata jest niejednoznaczny, więc należy przyznać pierwszeństwo wykładni sądowej w tym zakresie, zgodnie z którą soboty nie należą do kategorii dni roboczych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 11.08.2022 r, nr SKO.EA/418/11/2022, na podstawie art. 18, art. 31 § 1 pkt 1, art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 póz. 479), oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
Organ wywiódł, że dniami wolnymi od pracy są: 1 stycznia - Nowy Rok, 6 stycznia - Święto Trzech Króli, pierwszy dzień Wielkiej Nocy, drugi dzień Wielkiej Nocy, 1 maja - Święto Państwowe, 3 maja - Święto Narodowe Trzeciego Maja, pierwszy dzień Zielonych Świątek, dzień Bożego Ciała, 15 sierpnia - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, 1 listopada - Wszystkich Świętych, 11 listopada - Narodowe Święto Niepodległości, 25 grudnia - pierwszy dzień Bożego Narodzenia, 26 grudnia - drugi dzień świąt Bożego Narodzenia oraz niedziele. Tak stanowi art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 roku o dniach wolnych od pracy (Dz.U. 2020 poz. 1920). Tak więc soboty nie są dniami wolnymi od pracy. Sobota może być dniem wolnym od pracy, tak jak każdy inny dzień tygodnia, jeśli w tym dniu przypada dzień wolny od pracy w rozumieniu art. 1 w/w ustawy. Opłata za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie jest pobierana w miejscach wyznaczonych do postoju, od poniedziałku do soboty, w dni robocze, od 10:00 do 20:00, a to zgodnie z art. 13 ust.
- 1. pkt. l lit. b ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożył ukarany przywołując argumentację przedstawioną uprzednio w sprawie.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala skargę.
Wobec treści zarzutu, istota rzeczy w poddanej sądowej kontroli sprawie sprowadzała się do oceny podstawy nałożenia opłaty za parkowanie pojazdu w sobotę, nie była bowiem sporna okoliczność samego parkowania.
Zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jego wyeliminowania z obiegu prawnego.
Wbrew argumentacji skarżącego, podkreślającego brak uzasadnienia fiskalnego, czy celowościowego dla poboru spornej opłaty i niezgodność z prawem uchwały na podstawie, której wprowadzono opłaty za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie w soboty, uchwała ta jest aktem obowiązującym, dopóki nie zostanie ona uchylona w całości albo w części. Zatem dopóki ona obowiązuje dopuszczalny jest pobór opłat za postój pojazdów także w soboty. Powyższe oznacza, że sporny obowiązek wynika z mocy prawa na podstawie art. 13f ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, a wysokość opłaty unormowano wiążącą uchwałą nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017r.
Nie może odnieść skutku powoływanie się przez skarżącego na rozstrzygnięcia sądów administracyjnych stwierdzających nieważność, czy uchylających inne uchwały o podobnej treści (w zakresie możliwości pobierania opłat za parkowanie w soboty); z jednej strony dotyczy to spraw w których sądy rozpatrywały skargi na same uchwały, a nie sprawy egzekucyjne, a ponadto rozstrzygnięcia te dotyczą innych uchwał, niż ta na podstawie której obciążono skarżącego sporną opłatą. Innymi słowy dopóki uchwała będąca podstawą poboru opłat także w sobotę obowiązuje i nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez odpowiednie rozstrzygnięcie w sprawie skargi na taką uchwałę, nie można uznać, aby niedopuszczalnym był pobór opłat za postój pojazdów także w soboty.
Mając powyższe na uwadze, oddalono skargę, na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.