Uzasadnienie
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi przez S. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżąca została pouczona, że na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej służy zażalenie, które składa się za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej do Ministra Finansów w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Strona skarżąca nie skorzystała z tego prawa, złożyła natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Uznać zatem należy, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, przysługujących jej w toku postępowania administracyjnego z mocy art. 23 par. 5 i art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) przed wniesieniem skargi do Sądu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.