Uzasadnienie
Wójt Gminy I.-W. nakazem płatniczym z dnia 17 czerwca 2020r. nr [...] ustalił K. i A. M. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2020r. w kwocie 74.178,00 zł.
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał sposób wyliczenia przedmiotowego podatku oraz podniósł, że w wyniku wszczętego postępowania podatkowego w dniu 3 marca 2020r. i przeprowadzenia w dniu 9 czerwca 2020r. oględzin nieruchomości położonych na działkach nr [...] i [...] w miejscowości W. dotyczących wykorzystania gruntu i przeznaczenia budynku położonego na ww. działkach, ustalono, że w miejscowości W. na działkach nr [...] i [...] usytuowany jest budynek Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów wraz z biurem o powierzchni użytkowej 670,60 m˛. Działki utwardzone kostką brukową stanowią parking dla samochodów osobowych i tirów. Na działkach nr [...] i [...] znajduje się budynek o łącznej powierzchni użytkowej 1991,75 m˛. Jest to budynek składający się z biura o powierzchni użytkowej 196,56 m˛ oraz 1795,19 m˛ powierzchni użytkowej magazynu wraz z rampą załadowczą tirów, miejscem do produkcji kartonów oraz taśmą do sortowania i pakowania pomidorów. Działki nr [...] i [...] utwardzone są kostką brukową stanowiącą parking dla tirów i innych pojazdów.
W ocenie organu I instancji nie ulega wątpliwości, iż prowadzenie przez podatnika działalności innej niż działalność w zakresie uprawy pomidora, która jest prowadzona na terenie gminy S. polegająca na wprowadzeniu do obrotu wyprodukowanych produktów odbywa się w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez "A. M." Sp. z o.o. Pakowanie, sortowanie pomidora wykonywane jest w celach zarobkowych w sposób ciągły i zorganizowany, co należy uznać za działalność gospodarczą, a wykorzystywany do niej budynek jako związany z działalnością gospodarczą.
W odwołaniu K. M. i A. M., w części dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości od powierzchni użytkowej magazynu o powierzchni 1795,19 m˛ według stawek obowiązujących dla nieruchomości przeznaczonych pod prowadzenie działalności gospodarczej w kwocie 22,90 zł za 1 m˛, zarzucili:
- - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez organ I instancji, iż magazyn o powierzchni użytkowej 1795,19 m˛ usytuowany na działkach nr [...] i [...] położony w W. jest budynkiem wykorzystywanym do prowadzonej działalności gospodarczej przez A. M. Sp. z o.o., od którego powinien zostać naliczony podatek zgodnie ze stawką dla budynków przeznaczonych do działalności gospodarczej, podczas gdy na dokonanie takich ustaleń nie pozwala faktyczne przeznaczenie magazynu, bowiem w przedmiotowym magazynie są przechowywane pomidory wytworzone przez A. M. w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego pod nazwą G. A. M., a zatem przedmiotowy magazyn jest wykorzystywany w ramach rolniczej działalności odwołującego, co więcej magazyn jest położony na gruntach rolnych (przeznaczenie gruntu w ewidencji gruntów i budynków) i wchodzi w skład prowadzonej działalności rolniczej, a zatem stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych powierzchnia magazynu powinna zostać zwolnione spod opodatkowania, bowiem stosownie do treści powyższego przepisu zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze oraz ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej,
- - naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskutek jego nie zastosowania i nie zwolnienia przedmiotowego magazynu spod opodatkowania pomimo, iż stosownie do treści przedmiotowego przepisu zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze oraz ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej,
- - naruszenie art. 224 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezasadne zastosowanie w pouczeniu, podczas gdy niniejszy przepis jest przepisem uchylonym, a zatem odwołujący zostali błędnie poinformowani, iż wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji, co sugeruje stronom złożenie wniosku o wstrzymania wykonalności przedmiotowej decyzji, pomimo iż przedmiotowe przepisy zostały uchylone. Tym samym organ dopuścił się naruszenia art. 210 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w zakresie zastosowania błędnego pouczenia.
W związku z powyższym podatnicy wnieśli o uchylenie decyzji w części i umorzenie w niniejszym zakresie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji w części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Ponadto wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów: przesłuchania odwołujących na okoliczność przeznaczenia przedmiotowego magazynu, wykorzystywania magazynu jedynie dla celów działalności rolniczej, prowadzenia działalności rolniczej w zakresie uprawy pomidora; przesłuchania świadka Ł. R. (wezwanie na adres [...] na okoliczność przeznaczenia przedmiotowego magazynu, wykorzystywania magazynu jedynie dla celów działalności rolniczej, prowadzenia działalności rolniczej w zakresie uprawy pomidora; z dokumentu w postaci zdjęcia magazynu na okoliczność przeznaczenia przedmiotowego magazynu do celów produkcji rolnej tj. uprawy pomidorów; z dokumentów w postaci wypisu z ewidencji gruntów i budynków (do której dostęp posiada organ) na okoliczność wpisu działek nr [...] i [...] jako grunty rolne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2020r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że K. M. i A. M. są właścicielami w miejscowości W. działek o numerach [...] i [...], na których usytuowany jest budynek O. wraz z biurem o powierzchni użytkowej 670,60 m˛, oraz działek o numerach [...] i [...], na których znajduje się budynek o łącznej powierzchni użytkowej 1991,75 m˛, a także gruntów rolnych o powierzchni 0,5229 ha.
Kwestię sporną w sprawie stanowi opodatkowanie budynku magazynu o powierzchni 1.795,19 m˛, położonego na działkach nr [...] i [...].
Odwołujący stali na stanowisku, że w przedmiotowym magazynie są przechowywane pomidory wytworzone przez odwołującego A. M. w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego pod nazwą G. A. M., a zatem przedmiotowy magazyn jest wykorzystywany w ramach rolniczej działalności odwołującego, co więcej magazyn jest położony na gruntach rolnych (przeznaczenie gruntu w ewidencji gruntów i budynków) i wchodzi w skład prowadzonej działalności rolniczej, a zatem stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych powierzchnia magazynu powinna zostać zwolnione spod opodatkowania.
Natomiast w ocenie organu I instancji nie ulega wątpliwości, iż prowadzenie przez odwołującego działalności innej niż działalność w zakresie uprawy pomidora, która jest prowadzona na terenie gminy S. polegająca na wprowadzeniu do obrotu wyprodukowanych produktów, odbywa się w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez "A. M." Sp. z o.o. Pakowanie, sortowanie pomidora wykonywane jest w celach zarobkowych w sposób ciągły i zorganizowany, co należy uznać za działalność gospodarczą a wykorzystywany do niej budynek jako związany z działalnością gospodarczą.
SKO w K. wyjaśniło, że wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwolnienie nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż ww. budynek nie służy wyłącznie działalności rolniczej, o czym świadczą ustalenie dokonane w toku oględzin tego budynku, przeprowadzone w dniu 9 czerwca 2020r. W spornym budynku o pow. 1795,19 m˛ znajduje się magazyn wraz z rampą załadowniczą tirów, produkcją kartonów, taśma do pakowania pomidorów oraz palety z kartonami pomidorów.
Nadto organ II instancji wskazał, że nawet gdyby przedmiotowy budynek był położony na gruntach gospodarstwa rolnego to nie może podlegać zwolnieniu ustawowemu wynikającemu z treści art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych gdyż nie jest wykorzystywany na cele rolnicze.
W konsekwencji organ odwoławczy wskazał, że sporny budynek nie służy wyłącznie działalności rolniczej, zatem nie może korzystać z ww. zwolnienia. Nie zmienia tego faktu okoliczność, iż odwołujacy prowadzi działalność rolniczą.
Wymiaru podatku dokonano w oparciu o dane wynikające z materiału dowodowego sprawy. Stawki podatku od nieruchomości wynikają z uchwały Rady Gminy Igołomia-Wawrzeńczyce Nr XIII/82/2019 z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, natomiast wysokość podatku rolnego ustalono przy uwzględnieniu Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2019r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawa do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2020 (MP z 2019r. poz. 1017).
Zdaniem SKO w K., bez wpływu na meritum sprawy pozostało zarzucane przez podatników zawarte w decyzji błędne pouczenie wynikające z uchylonego art. 224 Ordynacji podatkowej.
Odnosząc się do zgłaszanych w odwołaniu wniosków o przeprowadzenie dowodu, organ II instancji wskazał, iż okoliczność, które miałby być stwierdzone wnioskowanymi dowodami stwierdzone są wystarczająco innym dowodem w postaci oględzin przedmiotowego budynku.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. M. i A. M. zarzucili naruszenie:
- - art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia sprawy z uwzględnieniem interesu skarżących, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego co stanowiło naruszenie również art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej co miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego jak i utrzymaniem w mocy wadliwej decyzji pomimo zachodzących w sprawie przesłanej do uchylenia decyzji z uwagi na przyjęcie, iż magazyn o powierzchni użytkowej 1795,19 m˛ usytuowany na działkach nr [...] i [...] położony w W. jest budynkiem wykorzystywanym do prowadzonej działalności gospodarczej przez A. M. Sp. z o. o. od którego powinien zostać naliczony podatek zgodnie ze stawka dla budynków przeznaczonych do działalności gospodarczej, podczas gdy na dokonanie takich ustaleń nie pozwala faktyczne przeznaczenie magazynu, bowiem w przedmiotowym magazynie są przechowywane pomidory wytworzone przez odwołującego A. M. w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego pod nazwą Gospodarstwo Ogrodnicze A. M., a zatem przedmiotowy magazyn jest wykorzystywane wyłącznie w ramach rolniczej działalności skarżących;
- - art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez brak przeprowadzenia na wniosek skarżących dowodów zgłoszonych w odwołaniu w postaci przesłuchania odwołujących, przesłuchania świadka Ł. R. jak dowodu w postaci zdjęć magazynu jak i wypisu z rejestru gruntów i budynków pomimo faktu, iż przedmiotem zgłoszonych dowodów były okoliczności mające znaczenie dla sprawy i zostały wskazane na okoliczności sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie przez organ materiałem dowodowym;
- - art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w skutek jego nie zastosowania i nie zwolnienia przedmiotowego magazynu spod opodatkowania pomimo, iż stosownie do treści przedmiotowego przepisu zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze oraz ich części położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.
Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji w zakresie zaskarżonym i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w zakresie zaskarżonym i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, albowiem rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, z uwagi na brak przeprowadzenia zgłoszonych w sprawie dowodów.
Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie od organu na ich rzecz kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, oraz o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów: z dokumentu w postaci zdjęcia magazynu (w aktach sprawy) na okoliczność przeznaczenia przedmiotowego magazynu do celów wyłącznie produkcji rolnej - uprawy pomidorów; z dokumentów w postaci wypisu z ewidencji gruntów i budynków na okoliczność wpisu działek nr [...] i [...] jako grunty rolne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019r., poz. 2167 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a., a także, gdy decyzja organu dotknięta jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku gdy Sąd stwierdzi brak podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.
W kontekście powyższego trzeba zaznaczyć, że każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy procesowego należy oceniać przez pryzmat jego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd co do zasady rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonego aktu niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługują na uwzględnienie.
Z bezspornych ustaleń faktycznych wynika, że skarżący są właścicielami w miejscowości W. działek o numerach [...] i [...], na których usytuowany jest budynek O. wraz z biurem o powierzchni użytkowej 670,60 m˛, oraz działek o numerach [...] i [...], na których znajduje się budynki o łącznej powierzchni użytkowej 1.991,75 m˛, a także gruntów rolnych o powierzchni 0,5229 ha.
Kwestię sporną w sprawie stanowi opodatkowanie budynku magazynu o powierzchni 1.795,19 m˛, położonego na działkach nr [...] i [...].
Skarżący w toku postępowania podatkowego, a także w skardze utrzymywali, że w przedmiotowym magazynie są przechowywane pomidory wytworzone przez skarżącego w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego pod nazwą Gospodarstwo Ogrodnicze A. M., a zatem przedmiotowy magazyn jest wykorzystywany w ramach rolniczej działalności skarżącego, co więcej magazyn jest położony na gruntach rolnych (przeznaczenie gruntu w ewidencji gruntów i budynków) i wchodzi w skład prowadzonej działalności rolniczej, a zatem spełnione zostały warunki określone art. 7 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych statuujące prawo do zwolnienia powierzchnia magazynu spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Natomiast w ocenie organów podatkowych nie ulega wątpliwości, że prowadzenie przez skarżącego działalności innej niż działalność w zakresie uprawy pomidora (działalność ta jest prowadzona na terenie gminy S.), polegająca na wprowadzeniu do obrotu wyprodukowanych produktów, odbywa się w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez firmę skarżącego "A. M." Sp. z o.o., zatem brak jest podstawa do zastosowania zwolnienia podatkowego.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019r., poz. 1170 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.o.l.") opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają natomiast użytki rolne lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Jak już wcześniej zasygnalizowano, skarżący uważają, że budynek magazynu podlega zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Zgodnie z tą regulacją, zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części, położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej.
Warunkami zastosowania wskazanego zwolnienia budynków jest spełnienie kumulatywnie następujących przesłanek:
- - budynek ma charakter gospodarczy;
- - jest położony na gruntach gospodarstw rolnych;
- - służy wyłącznie działalności rolniczej.
Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, że przedmiotowy budynek nie służy skarżącym wyłącznie działalności rolniczej.
Nie budzi wątpliwości, że sporny budynek jest usadowiony na gruntach gospodarstwa rolnego, jednakże spełnienie tego warunku nie jest wystarczające dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego, gdyż prawo do zwolnienia przysługuje w sytuacji, gdy wszystkie warunki zostaną spełnione (łącznie). Natomiast w niniejszej sprawie organy podatkowe wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, że budynek magazynowy nie jest budynkiem gospodarczym służącym wyłącznie działalności rolniczej.
W zakresie budynku magazynu o powierzchni 1.795,19 m˛, położonego na działkach nr [...] i [...], Sąd potwierdza stanowisko organu odwoławczego, że budynek ten, chociaż jest położony na gruntach rolnych, to nie spełnia warunków zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l.
Oględziny przeprowadzone w dniu 9 czerwca 2020r. potwierdziły, że w spornym budynku znajduje się magazyn wraz z rampą załadowniczą tirów, produkcja kartonów, taśma do pakowania pomidorów oraz palety z kartonami pomidorów, co świadczy o przemysłowym wykorzystywaniu budynku (przechowywanie, sortowanie, pakowanie, przygotowywanie do transportu). Nie ma zatem podstaw, aby omawiany budynek mógł być potraktowany jako budynek mający charakter gospodarczy, służący wyłącznie działalności rolniczej.
W świetle art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2012r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020r., poz. 170 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.r."), za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Tożsama definicja działalności rolniczej została zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.
Pomocniczo można powołać się na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r. poz. 1422), gdzie zdefiniowano pojęcie budynku gospodarczego. Zgodnie z tą definicją budynkiem gospodarczym jest budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych (§ 3 pkt 8 rozporządzenia). Definicja budynku gospodarczego wskazuje więc, że jest to budynek zasadniczo przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania różnego rodzaju sprzętów i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego.
Mając powyższe na uwadze nie można przyjąć, w szczególności w kontekście przeprowadzonych dowodów z dokumentów i oględzin a także charakteru prowadzonej przez skarżących na działkach, na których znajduje się budynek magazynowy w ramach firmy "A. M." Sp. z o.o., działalności, że sporny budynek magazynu, służy wyłącznie, jak twierdzili skarżący, działalności rolniczej (uprawy pomidorów).
Nie można przyjąć, że budynek, który - tak jak w tej sprawie - służy działalności polegającej na przygotowywaniu, sortowaniu, pakowaniu, załadunku i transporcie pomidorów spełnia kryterium "budynku służącego wyłącznie działalności rolniczej" w rozumieniu art. art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.
Pakowanie, sortowanie pomidora wykonywane jest w celach zarobkowych w sposób ciągły i zorganizowany, co należy uznać za działalność gospodarczą, a wykorzystywany do niej budynek jako związany z działalnością gospodarczą.
Sytuacji tej nie zmienia fakt, że w budynku tym są przechowywane pomidory pochodzące z działalności ogrodniczej skarżącego, jednakże przedmiotowy budynek magazynu nie służy wyłącznie, co organy wykazały w postępowaniu podatkowych, tej działalności.
Z tych powodów organy obu instancji zasadnie ustaliły, że nie jest możliwe uznanie, że budynek ten korzysta ze zwolnienia ustawowego.
W kontrolowanej sprawie stan faktyczny został ustalony prawidłowo przez organy podatkowe. Sąd nie stwierdził wskazanych w skardze naruszeń art. 121, art. 122, art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.
Rozważania zawarte w skardze opierają się na hipotetycznych założeniach, sprowadzają się one do subiektywnej oceny, że sporny budynek magazynu służy wyłącznie działalności rolniczej. Pominięto natomiast rzeczywisty stan faktyczny sprawy. O potencjalnym naruszeniu zasad ogólnych postępowania podatkowego, o których mowa w art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej, nie może stanowić podjęcie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez podatnika. Podobnie niekorzystne dlań rozstrzygnięcie podatkowe nie może automatycznie świadczyć o prowadzeniu postępowania w sposób naruszający ww. przepisy. Jakkolwiek skarżący mają prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności ich zarzutów, to ich przekonanie nie musi znajdować odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni.
Z tej przyczyny naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej nie można upatrywać w niezastosowaniu bądź niekorzystnym zastosowaniu określonej normy prawnej, której zastosowania podatnik sobie nie życzy bądź żąda, jeżeli w świetle obowiązującego prawa takie działanie organu byłoby nie tylko niepożądane, ale również niezgodne z procedurą. Sam fakt, iż podatnik z wywodami organów podatkowych się nie zgadza, nie może przesądzać o obrazie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2019r., sygn. akt II FSK 2014/17).
W rezultacie przywołanych okoliczności, orzekające w sprawie organy podatkowe nie miały podstaw do zastosowania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.