Uzasadnienie
Dnia 12.06.2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi w przedmiotowej sprawie. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 25.08.2008r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. dnia 03.09.2008r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M.G.. Ten wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku WSA w Krakowie z dnia 12.06.2008r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Przesłał też stosowne pełnomocnictwo. W dniu 28.11.2008r. WSA w Krakowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na to postanowienie pełnomocnik wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 02.03.2009r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA w Krakowie.
W dniu 23.04.2009r. WSA w Krakowie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 15.12.2010r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i zasądził od "P" sp. jawnej w K. na rzecz Dyrektora Izby Celnej 5400 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W dniu 28.12.2010r. do tut. Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W piśmie tym pełnomocnik domaga się przyznania kosztów zastępstwa procesowego w w/w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 10 800 zł. oraz kosztów dwukrotnego przejazdu (tam i z powrotem) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w kwocie 440 zł.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu; Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p. zm.).
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją i brał czynny udział w postępowaniu II instancyjnym jak również zażaleniowym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający wziął jednocześnie pod uwagę specyfikę sprawy oraz nakład pracy radcy prawnego w postępowaniu kasacyjnym i przychylił się do jego wniosku o zasądzenie w tym zakresie opłaty w wysokości 150% stawki minimalnej przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p. zm.)
W związku z tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 10 800 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
2) lit. a w zw. z § 15 pkt. 1 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. i wynoszącą w tym wypadku 2 484 zł.
Za postępowanie zażaleniowe orzecznik przyznał natomiast pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie w kwocie 120 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt.
2) lit. d w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Łącznie więc z udzielenie pomocy prawnej zasądzono radcy prawnemu wynagrodzenie w wysokości 10 920 zł. (plus 2511,60 zł. z tytułu podatku VAT) Orzecznik przyznał również radcy prawnemu kwotę 440 zł. z tytułu poniesionych, niezbędnych, udokumentowanych wydatków związanych z kosztami dwukrotnej podróży pociągami 2 kl. PKP (tam i z powrotem) do Warszawy w celu stawienia się na rozprawach.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.).