Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę W. G. na decyzję SKO z dnia 29 kwietnia 2013 r. w przedmiocie opłaty skarbowej. Skarga kasacyjna od tego postanowienia została odrzucona postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r., gdyż nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2014 r. Stronę pouczono także, że zażalenie powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. W. G.został również pouczony o możliwości przyznania prawa pomocy.
W piśmie nadanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem faksu (data prezentaty Sądu – 24 lutego 2014 r.) zostało sformułowane zażalenie W. G. na powyższe postanowienie. Skarżący wniósł także o zwolnienie w całości od ponoszenia kosztów sądowych, gdyż nie mógłby ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego, które nie spełnia powyższych warunków jest dotknięte nieusuwalną wadą, albowiem nie ma ona charakteru formalnego. Podkreślenia wymaga, że art. 197 § 2 p.p.s.a. nakazuje do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosować odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W związku z tym sporządzenie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez osobę inną niż wymieniona w art. 175 p.p.s.a. jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. i powoduje jego odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnego. Ten ostatni przepis stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro więc skarżący sporządził przedmiotowe zażalenie osobiście, to dotknięte jest ono nieusuwalnym brakiem uzasadniającym jego odrzucenie jako niedopuszczalnego. W sprawie z treści zażalenia nie wynika, że przy konstruowaniu tego środka zaskarżenia brał udział uprawniony fachowy podmiot, a więc wskazany z imienia i nazwiska pełnomocnik należący do kategorii osób wymienionych w art. 194§4 i art. 175§3 p.p.s.a. albo osoba wymieniona w art. 175 § 2 p.p.s.a.
Końcowo Sąd zauważa, że pozbawione celu było wzywanie strony o uzupełnienie braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie, w sytuacji gdy z jego treści wynikała konieczność jego odrzucenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt II FZ 790/13, Lex nr 1364196 - a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela - nie stosuje się regulacji art. 49 § 1 w zw. z art. 58 §1 pkt 3 i art. 197 § 2 oraz art. 193 p.p.s.a. gdy zażalenie jest obarczone brakiem nieusuwalnym, decydującym o jego niedopuszczalności.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197§2 p.p.s.a.