Uzasadnienie
Zaskarżonymi do WSA w Krakowie postanowieniami z 27 lipca 2021 r., nr: [...] i [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wezwało S. L. i T. Sp. j. z siedzibą w U. (skarżąca spółka) do uzupełnienia braków formalnych złożonych podań poprzez jednoznaczne wyjaśnienie, czy podanie to należy potraktować jako odwołanie, czy też jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowej. W przypadku gdyby podanie to miało stanowić odwołanie, wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia wymogów określonych przepisami prawa polegających na wskazaniu zarzutów przeciw decyzji, określeniu istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazania dowodów uzasadniających to żądanie. Kolegium podkreśliło, że są one kierowane do Urzędu Miejskiego w R. a nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pisma te w szczególności nie zawierają zarzutów przeciwko decyzji Burmistrza [...], nie określają istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołań oraz nie wskazują dowodów uzasadniających to żądanie. W pismach tych zawarto wniosek o umorzenie należności podatkowej.
Kolegium wskazało, że uzupełnienie braków formalnych winno nastąpić w formie pisemnych, wyjaśnień w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia. Kolegium pouczyło również, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.
Postanowienia zostały doręczone w dniu 11 sierpnia 2021 r., co potwierdzają zwrotne potwierdzenie odbioru pisma. Wyznaczony przez Kolegium termin na uzupełnienie braku formalnego odwołania upłynął zatem z dniem 18 sierpnia 2021 r. Do chwili obecnej brak ten nie został uzupełniony. W związku z tym tut. Kolegium przyjęło, iż podanie strony dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, tj. odwołania od decyzji Burmistrza [...] z dnia 16 czerwca 2021 r. oraz wniosku o umorzenie zaległości podatkowej podlegającego rozpoznaniu przez Burmistrza [...].
W stosunku do odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 7 września 2021 r. pozostawiło je bez rozpatrzenia w oparciu o treść art. 169 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. W stosunku natomiast do wniosku o umorzenie zaległości podatkowej drugiej sprawy, Kolegium odrębnym postanowieniem wydanym w oparciu o treść art. 171 ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomiło wnoszącego podanie, że w tym zakresie powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu.
Skarżąca spółka w skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zakwestionowała postanowienia SKO wydane w dniu 27 lipca 2021r., o których mowa na wstępie. W skargach zawarła zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego przez komornika wobec majątku spółki oraz wskazała na trudną sytuację firmy skarżącego w związku z epidemią COVID-19.
Organ w odpowiedzi na skargi wniósł o ich odrzucenie z powodu niedopuszczalności skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu bowiem zaskarżone postanowienia nie mieszczą się w katalogu czynności organów administracji publicznej podlegających zaskarżeniu w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). W szczególności nie stanowią one postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy, tj. postanowień, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienia zostały wydane w trybie art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa i obejmowały jedynie wezwanie strony do sprecyzowania treści podania oraz uzupełnienia jego braków formalnych. Postanowienia te nie stanowiły zatem rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Miały na celu precyzyjne ustalenie intencji strony, a w przypadku gdyby pisma stanowiły odwołania, miały umożliwić stronie uzupełnienie braków formalnych odwołania, które w przypadku spraw podatkowych powinno mieć kwalifikowaną formę i winno spełniać wymagania określone w art. 222 ustawy -Ordynacja podatkowa.
Takie postanowienia nie podlegają również zaskarżeniu w drodze zażalenia. Ten środek zaskarżenia przysługuje dopiero od postanowienia wydanego w następstwie nieuzupełnienia braków formalnych podania na podstawie art. 169 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 marca 2012 r. II FZ 85/12, postanowienie (...) wzywające do uzupełnienia braków zażalenia nie jest ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Kontrola sądowoadministracyjna zgodności z prawem takiego postanowienia jest możliwa i odbywa się - zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. - w ramach sprawy rozpatrywanej ze skargi na jeden z aktów lub czynności administracji wskazanych w art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy skargi należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając na posiedzeniu niejawnym poprzedzającym wydanie uzasadnianego postanowienia, sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 1235/21 do I SA/Kr 1236/21 połączył je do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt I SA/Kr 1235/21. Ze względu bowiem na występujących w nich tożsamy stan faktyczny a w szczególności rodzaj zaskarżonego aktu administracyjnego, pozostawały one ze sobą w związku, który uzasadniał zastosowanie art. 111 § 2 p.p.s.a.