Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2015r., sygn. akt I SA/Kr 1238/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2015r. znak: [...] oraz skargę o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
W piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2016 r. M. J. zażądała uzupełnienia wyroku poprzez rozpoznanie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W przedmiotowej sprawie rozpoznaniu podlegały dwie skargi M. J.: skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2015r. znak: [...] (zarejestrowana pierwotnie pod sygnaturą akt I SA/Kr 1238/15) oraz skarga o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu (zarejestrowana pierwotnie pod sygnaturą akt I SA/Kr 1239/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił o połączeniu obu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, po czym – pod sygnaturą akt I SA/Kr 1238/15 – wydał wyrok, oddalający obie skargi. Żadna inna sprawa sądowoadministracyjna, w szczególności sprawa ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej nie była przedmiotem rozpoznania.
Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09, Lex Omega nr 742254). Postępowanie sądowoadministracyjne ma charakter skargowy – to skarżący inicjuje postępowanie i swoją skargą zakreśla zakres sprawy; co prawda sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.), nie może jednak samodzielnie objąć zakresem rozpoznania spraw, które nie były w skardze wskazane. Bezczynność organu administracji publicznej jest z całą pewnością sprawą odrębną od sprawy, załatwianej w drodze decyzji oraz od kwestii wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny.
Sąd, nie otrzymawszy skargi na bezczynność, nie może takiej bezczynności z własnej inicjatywy badać oraz wydać w jej kwestii orzeczenia. Skoro w tej sprawie bezczynność nie była przedmiotem zaskarżenia ani przedmiotem orzekania, nie ma też możliwości uzupełnienia wyroku z dnia 12 listopada 2015r. o rozstrzygnięcie w jej kwestii.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 157 § 1 w zw. z art. 151 p.p.s.a.