Uzasadnienie
J. P. zwana dalej Skarżącą, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2003 r. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi, motywując to tym, że wykonanie tej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci zlicytowania udziału w nieruchomości, której jest współwłaścicielką. Nadto podniosła, że nie ma mieszkania i liczy na to, że po pomyślnym zakończeniu sprawy, nieruchomość ta zostanie zwolniona spod zabezpieczenia, co pozwoli na rozwiązanie jej problemów mieszkaniowych.
Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie, z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr l53 poz. 1270 ze zmianami) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie została przez Skarżącą wykazana. W szczególności Skarżąca nie wykazała, aby na skutek nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że nie posiada majątku, a jedynie jest współwłaścicielką (bliżej nieokreślonej) nieruchomości. Nie wskazała jednak ani wartości tej nieruchomości, ani nawet w przybliżeniu nie podała powierzchni przedmiotowej nieruchomości lub jej położenia. Trudno zatem uznać, że Skarżąca wykazała, że sprzedaż jej udziału w nieruchomości może narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadne.