Uzasadnienie
WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 28.11.2011r. odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 17.02.2012r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 01.03.2012r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. S. W dniu 13.03.2012r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od w/w postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Dnia 25.05.2012r. WSA w Krakowie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 23.04.2013r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną a postanowieniem z dnia 22.05.2013r. oddalił wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy, z powodu przyjęcia przez pełnomocnika nieodpowiedniego trybu ubiegania się o to wynagrodzenie.
W dniu 05.06.2013r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy zawierający oświadczenie, że wynagrodzenie to nie zostało pokryte ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przedmiotowej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie §18 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b w zw. z §18 ust. 1 pkt.
- 1) lit. a i w zw. z § 6 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.)