Uzasadnienie
R. M. – nazywany dalej "Skarżącym", złożył skargę dotyczącą postępowania [...] prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K.. W uzasadnieniu skargi strona wyjaśniła, że kwestionuje prawidłowość doręczenia przez wspomniany organ pism za pośrednictwem poczty, chociaż Skarżący złożył podanie o doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym jest mowa w art. 144a ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.). W związku z czym Skarżący wniósł między innymi o uchylenie doręczeń za pomocą poczty od dnia złożenia skargi, zobowiązanie organu do doręczenie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przede wszystkim należy zauważyć, że zgodnie z treścią skargi spór w sprawie dotyczy czynności doręczania pism w toku postępowania podatkowego. Tego typu czynności nie mieszczą się jednak w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."). Nie stanowią one też czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten odnosi się bowiem do działań materialno-technicznych organu, wywołujących określone tam skutki prawne. Czynność doręczenia ani nie przyznaje, ani nie stwierdza, ani nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. Nie stanowi ona również załatwienia sprawy administracyjnej. Doręczenie wywołuje jedynie ten skutek, że od daty doręczenia biegnie dla strony termin do wniesienia określonych środków zaskarżenia.
Prawidłowość doręczenia decyzji oceniana jest w toku postępowania odwoławczego, ewentualnie także przez sąd przy kontroli legalności danego aktu. Tym samym, kwestia doręczenia decyzji nie podlega kontroli sądowej w drodze odrębnej skargi (por. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2269/19). Innymi słowy na opisanym w skardze etapie postępowania podatkowego prawidłowość czynności doręczenia, jak również ocena skutków ewentualnych uchybień, nie podlegają merytorycznej kontroli sądowej.
W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.