Uzasadnienie
Strona skarżąca E-P Sp. z o.o. w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r.
Zarządzeniem z dnia 30 października 2007 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. Zarządzenie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 30 listopada 2007 r. (dowód doręczenia w aktach).
Pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. (złożonym osobiście), strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Na uzasadnienie wniosku wskazano, że osoba będąca pracownikiem strony, co prawda otrzymała korespondencję z Sądu w dniu 30 listopada 2007 r., jednakże na skutek swojego przeoczenia, przedłożyła ją Prezesowi zarządu Spółki dopiero w dniu 24 grudnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 87 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ppsa) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z treścią art.86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002r.(Dz.U. 20.09.2002r nr 153,poz.1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Artykuł 87 &2 p.p.s.a stanowi, iż we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Nie przekazanie korespondencji przez pracownika spółki, Prezesowi Zarządu nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Podobne stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2004r, FZ 63/04.
Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż nie z własnej winy nie zachowała terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych w terminie zakreślonym przez Sąd i,że w jej przypadku "zaistniała sytuacja wyjątkowa". Przeoczenie pracownika strony skarżącej zdaniem Sądu taką sytuacją nie jest.
Biorąc powyższe pod uwagę podstawie art. 86, 87 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.