Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego K.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, uzupełniony pismem z dnia 10 marca 2015 r., w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 maja 2014 r.
We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójką pełnoletnich dzieci. Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 4.935,72 zł i składa się na niego zasiłek rehabilitacyjny skarżącego w wysokości 3.232,42 zł oraz wynagrodzenie za pracę córki M.L. w wysokości 1.703,30 zł. Żona skarżącego oraz syn nie osiągają w miesiącu żadnego dochodu.
Skarżący określił miesięczne koszty utrzymania rodziny(bez wyżywienia) na kwotę 1.562 zł.
Według oświadczenia w skład majątku skarżącego wchodzi współwłasność domu o pow. 109,6 m2 oraz oszczędności w kwocie 2.051 euro i 1.362 zł na ROR.
DO pisma z dnia 10 marca 2015 r. uzupełniającego wniosek skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów:
- - potwierdzenia przelewu na konto bankowe zasiłku rehabilitacyjnego skarżącego;
- - potwierdzenia przelewu wynagrodzenia córki M.L.;
- - zeznanie podatkowego skarżącego za rok 2014;
- - zaświadczenie z wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w C;
- - wyciąg z konta A., M., M. i K. L. za okres od grudnia 2014 r. do marca 2015 r. (bank M.);
- - wyciąg z rachunku bankowego w ING Bank Śląski K. i A.L. za okres od grudnia 2014 r. do lutego 2015 r. Na rachunku w dniu 2 marca 2015 r. zgromadzone było 1.853,18 euro.
- - potwierdzenie zwrotu podatku z Finlandii za 2013 r.’
- - kserokopię z kw nieruchomości będących własnością lub współwłasnością rodziny L.;
- - zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w C. o zarejestrowaniu M.L. jako osoby bezrobotnej;
- - zaświadczenie z ING Bank Śląski o stanie rachunku na dzień 10 marca 2015 r.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny.
Mając powyższe na uwadze w ocenie sądu, skarżący nie wykazał skutecznie, iż nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z treścią art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " jeśli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego". Zgodnie z powyższym skarżący zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015 r. został wezwany do usunięcia braków wniosku.
Jak wynika z analizy przedstawionych wyciągów bankowych rodzina utrzymuje się z zasiłku rehabilitacyjnego skarżącego i wynagrodzenia za pracę córki. Skarżący prócz wydatków koniecznych ponosi również takie, których do koniecznych zaliczyć nie można. Są to między innymi opłaty za telefon- Netia, telefony komórkowe, opłaty za paliwo samochodowe a także ponoszone w styczniu i lutym 2015 r. wysokie opłaty za wyrób mebli – M. (2 stycznia 2015 r. – 1.020 zł, 2 lutego 2015 r.- 1.000 zł, 4 lutego 2015 r. – 1.000 zł, 6 lutego 2015 r.- 582 zł).
Ponadto jak wynika z oświadczeń skarżącego dysponuje on oszczędnościami zarówno w walucie obcej – euro jak polskiej.
W światle przedstawionych dokumentów uznać należy, iż sytuacja finansowa skarżącego nie nosi znamion biedy czy ubóstwa. Posiadane wolne środki w pierwszej kolejności winny być przeznaczone na zaspokojenie kosztów postępowania i innych wydatków związanych z jego prowadzeniem. Nie może on oczekiwać, że np. zakup mebli za łączną kwotę 3.600 zł zostanie sfinansowany de facto przez współobywateli, którzy w wypadku uwzględnienia wniosku skarżącego ponieśliby bezzasadnie koszty toczącego się postępowania oraz koszty ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1,art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270).