Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie dnia 25.02.2016r. ustanowił dla J.K. radcę prawnego. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w K., dnia 10.03.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego D.M. - K. W niniejszej sprawie pełnomocnik dla J. K. ustanowiony został więc po wydaniu przez WSA dnia 07.10.2015r. wyroku oddalającego skargę i po wniesieniu skargi kasacyjnej przez W. K. od tego orzeczenia.
W dniu 22.03.2016r. radca prawny D. M. – K. złożyła "wniosek skarżącej o uzasadnienie wyroku z dnia 7 października 2015r. i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 października 2015r. i doręczenie wyroku z uzasadnieniem". Pismo zawierało również żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej w ramach prawa pomocy, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
W dniu 15.04.2016r. WSA w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia a dnia 29.04.2016r. pełnomocnik J. K. złożył zażalenie na to postanowienie. Zażalenie to zawierało żądanie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
W dniu 22.07.2016r. radca prawny D. M. – K. złożyła ponownie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu, zawierający oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
We wskazanych okolicznościach, działania pełnomocnika, wyznaczonego z urzędu, mogą być oceniane w aspekcie wynagrodzenia, dopiero od dnia jego wyznaczenia.
Do tej pory wyznaczony radca prawny zainicjował próbę otwarcia dla strony możliwości zaskarżenia wydanego wyroku i w tym też celu złożył stosowne wnioski a następnie zaskarżył postanowienie WSA oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku z dnia 7 października 2015r.
Biorąc zatem pod uwagę, iż stosowne Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (w zw. z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, Dz.U z 2015r., poz. 1805) przewiduje kryterium instancyjności, jako wyznacznik przyznawanych wartości kwotowych wynagrodzenia, stwierdzić trzeba, że przedmiotowy wniosek pełnomocnika jest przedwczesny, na tym etapie postępowania. Oczywiście nie jest to jednoznaczne z brakiem jego zasadności, in genere. Wyliczenie kwotowe wynagrodzenia, będzie jednak możliwe dopiero po rozstrzygnięciu kwestii zainicjowanych przez wyznaczonego radcę prawnego.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718).