Uzasadnienie
M. N. – dalej skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M. z dnia 23 listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 9 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do przedstawienia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, kompletnej dokumentacji w sprawie, poprzez przedłożenie: kompletu załączników dołączonych do wniosku o dofinansowanie oraz wniosku o dofinansowanie w formie umożliwiającej zapoznanie się z jego treścią. W wezwaniu wskazano, że zgodnie z treścią art. 61 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460, dalej: u.z.r.p.) kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2 obejmuje:
- 1) wniosek o dofinansowanie projektu,
- 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 1,
- 3) wniesiony projekt,
- 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1
- - wraz z załącznikami.
Powyższe wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 23 stycznia 2018 r.
Za pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem w zakreślonym 7-dniowym terminie pełnomocnik skarżącego przedłożył dokumentację w sprawie, w tym wniosek o dofinansowanie, jednakże bez wymaganych załączników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem dnia 5 lutego 2018 r. pozostawił skargę skarżącego bez rozpatrzenia, z uwagi na nie przedstawienie, na wezwanie Sądu, kompletnej dokumentacji o której mowa w art. 61 ust. 3 pkt 1 u.z.r.p.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono, pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 20 lutego 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy.
Pismem z dnia 26 lutego 2018 r. (również data wpływu do tut. Sądu), pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że z treści wezwania z dnia 10 stycznia nie wynikało wprost, że Sąd wzywa do przedłożenia dokumentów, które jeszcze nie były przedłożone. Jak wyjaśnił treść wezwania nasunęła wniosek, że chodzi jedynie o wydrukowanie w oryginalnym formacie załączników już przedłożonych do akt. Nie wskazano bowiem, w ocenie pełnomocnika, że chodzi o rubrykę "R" wniosku. O tym fakcie, dopiero dowiedział się z treści postanowienia z dnia 5 lutego 2018 r. Do przedmiotowego wniosku pełnomocnik dołączył kompletną dokumentację wskazaną w rubryce "R" wniosku o dofinansowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Na wstępie podnieść należy, że zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu, powołane przez pełnomocnika we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają jednak braku jego winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. O braku winy można mówić jedynie w sytuacji, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W orzecznictwie podkreśla się także, że oceniając winę strony lub jej brak w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 roku, sygn. akt II CKN 8/98, postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1223/15). Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.
Ponadto w przypadku reprezentowania stron przez profesjonalnego pełnomocnika (np. radcę prawnego), jak to jest w niniejszej sprawie, o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy pełnomocnik ten nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 707/14).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, gdyż dopiero z postanowienia z dnia 5 lutego 2018 r, dowiedział się on, iż treścią żądania Sądu zawartego w wezwaniu z dnia 10 stycznia 2018 r. było przedłożenie dokumentów wskazanych w rubryce "R" wniosku o dofinasowanie.
W ocenie Sądu, wyjaśnienia pełnomocnika nie są wystarczające do przywrócenia terminu. Analizując bowiem treść zarządzania z dnia 9 stycznia 2018 r. nie sposób zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że jego treść nasunęła wniosek, iż chodzi jedynie o wydrukowanie w oryginalnym formacie załączników już przedłożonych do akt. Z zarządzenia tego w sposób jednoznaczny wynikało, że wezwanie dotyczyło przedłożenia kompletnej dokumentacji w sprawie, poprzez przedłożenie: kompletu załączników dołączonych do wniosku o dofinansowanie oraz wniosku o dofinansowanie w formie umożliwiającej zapoznanie się z jego treścią.
Nadto, pomimo, że pełnomocnik skarżącego jest profesjonalistą - radcą prawny, Sąd pouczył go o treści art. 61 ust. 3 pkt 1 u.z.r.p. wskazując, że kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2 obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 1, 3) wniesiony projekt, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Przy czym nadmienić należy, że uwypuklono poprzez podkreślenie zwrot " – wraz z ewentualnymi załącznikami."
Mając na uwadze powyższe okoliczności, nie można zgodzić się zatem z pełnomocnikiem skarżącego, że z treści powyższego wezwania nie wynikało wprost, iż Sąd wzywa do przedłożenia takich dokumentów, które nie były jeszcze przedłożone. Zdaniem Sądu powyższe wezwanie było jednoznaczne i wystarczająco zrozumiałe, zwłaszcza dla profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym, Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby w rozpoznawanej sprawie zastosować art. 86 § 1 p.p.s.a., gdyż nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Profesjonalny pełnomocnik składając skargę powinien liczyć się z tym, że Sąd będzie kierował do niego różne pisma, które w swojej treści będą niezbędne do prawidłowego rozpoznania sprawy.
Podkreślić również należy, że obowiązkiem profesjonalnego pełnomocnika, składającego skargę było takie przedłożenie skargi wraz z jej załącznikami, które pospinane i poukładane jak również ponumerowane będą gotowe do bezpośredniej pracy Sądu nad sprawą. Merytoryczna praca nad oceną legalności zaskarżonego aktu wymaga, aby Sąd dysponował kompletną dokumentacją, która podlega ocenie procedury odwoławczej. W konsekwencji, wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu razem z załącznikami.
Skoro zatem pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, to nie ma podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek M. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.