Uzasadnienie
Sygn. I SA/Kr 1265/04
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. Prezydent Miasta nie uwzględnił wniosku J. F. w przedmiocie umorzenia I raty podatku opłacanego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004 r. w kwocie 5.091,50 zł.
W oparciu o zebrany materiał ustalono łączny dochód podatnika i jego żony za 2003 r.w wysokości 698.891,94 zł, koszty uzyskania przychodu w kwocie 682.289,89 zł a łączny dochód 16.692,05 zł.
Ponadto ustalono, że posiada on budynek mieszkalny oraz użytkowy o pow. 1072,20 m kw., grunt o łącznej pow. 7065 m kw. i samochód osobowy.
Organ stwierdził, że ponoszone przez podatnika koszty działalności gospodarczej nie mogą być podstawą do ulgowego traktowania, sposób w jaki gospodaruje swoim majątkiem i przychodami jest wynikiem jego decyzji.
Brak dostatecznych dochodów oraz spłata zaciągniętych kredytów bankowych zdaniem organu nie stanowi wystarczającej przesłanki do zastosowania ulgi, oznaczało by to darmowe kredytowanie podatnika.
Podniesiono też, iż skarżący w 2003 r. korzystał już z ulgi w postaci umorzenia podatku od nieruchomości za 2002 r. w 50 % i rozłożenia na raty pozostałego podatku, w 2004 r odroczono termin płatności podatku za 2003 r. do sierpnia 2005 r.
Oceniając te fakty i dowody nie stwierdzono wystąpienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, które są sprecyzowane w art. 67 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
W uzasadnieniu decyzji podkreślono jej uznaniowy charakter, nadto iż obowiązek podatkowy skarżącego łączy się z władaniem nieruchomością, nie jest uzależniony od uzyskiwania z niej korzyści.
Podatnik prowadzi działalność gospodarczą na własne ryzyko a gmina nie może ponosić odpowiedzialności za jego decyzje gospodarczo- finansowe /.inwestycyjne/.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie J. F., w którym powoływał się na wysokie koszty prowadzonej firmy, niski dochód przypadający na jego rodzinę i fakt spłacania kredytu inwestycyjnego w kwocie 50.000 zł, w dniu 30 VI 2004 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu podzielono argumentację jaka legła u podstaw decyzji organu I instancji, podkreślono że zgodnie z treścią art. 67 par 1 a ustawy – Ordynacja podatkowa umarzanie zaległości podatnika będącego przedsiębiorcą następuje zgodnie z przepisami o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, są to uregulowania wyjątkowe ustawodawca organowi pozostawił swobodną ocenę i uznanowość rozstrzygania tego rodzaju spraw.
W niniejszej sprawie zbadano i zanalizowano sytuację majątkową i dochodową podatnika i jego rodziny wysnuwając poprawne wnioski pod kątem możliwości zastosowania ulgi podatkowej.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 VI 2004 r. znak [...] została zaskarżona przez J. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W skardze podatnik powołuje się na zarzuty identyczne jak w odwołaniu a zwłaszcza trudną sytuację firmy i zarazem materialną rodziny.
Podaje, że przyznanie ulgi w postaci umorzenia podatku pozwoli mu na przetrwanie obecnego kryzysu i płacenie w przyszłości podatków.
Skarżący domaga się w konsekwencji uchylenia zaskarżonej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podać należy, iż zgodnie z art. 1 par 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ.U. Nr. 153, poz. 1269/, Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów z przepisami prawa materialnego jak i procesowego.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium, stwierdzić trzeba, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie.
Z przepisu art. 67 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa / DZ. U. Nr. 137, poz. 926 ze zm./ stanowiącego podstawę do wydania zaskarżonej decyzji wynika że, w wypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ może umorzyć na wniosek podatnika w całości lub części zobowiązanie podatkowe.
Treść tego przepisu wskazuje, że decyzja w powyższej kwestii wydawana jest na zasadzie tzw. uznania administracyjnego.
Oznacza to, że do organu administracyjnego należy wybór sposobu rozstrzygnięcia sprawy.
Sądowa kontrola decyzji uznaniowej obejmuje samo postępowanie poprzedzające jej wydanie, ale nie rozstrzygnięcie będące wynikiem dokonanego wyboru.
Analiza zaskarżonej decyzji jak również dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy dowodzi, że w sposób dostateczny rozważono okoliczności i fakty istotne dla wyniku postępowania.
Dokonano tym samym zabiegu indywidualizacji przesłanek ujętych w art. 67 par. 1 Ordynacji.
Okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawy ustalono między innymi na podstawie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego z dnia [...] kwietnia 2004 r, danych zawartych w formularzu o pomocy publicznej otrzymanej przez przedsiębiorcę w okresie trzech kolejnych lat, deklaracjach podatkowych, dokumencie dotyczącym spłacanego kredytu.
Motywy jakimi kierował się organ odmawiając umorzenia zaległości podatkowej są logiczne, spójne, przekonywujące.
W tej sytuacji oceny tej nie mogły podważyć zarzuty podniesione w skardze, które nie są związane z samym przeprowadzeniem postępowania przez organy lecz z dokonanym rozstrzygnięciem.
W tym stanie rzeczy z uwagi na bezzasadność skargi, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr. 153, poz. 1270/ Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.