Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 30 września 2009 r. skarżący K. K. zwrócił się o zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.
We wniosku skarżący oświadczył, że jedynym jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości ok. 500 zł miesięcznie (w 2008 r. z tego tytułu uzyskał przychód w kwocie 7003,34 zł), nie posiada żadnych nieruchomości, ani oszczędności, jedynie samochód osobowy marki Skoda i leczy się w związku ze schorzeniami nowotworowymi oraz psychiatrycznymi. Na leki wydatkuje kwotę ok. 200 zł miesięcznie. W piśmie z dnia 10 listopada 2009 r. dodatkowo skarżący podał, że nie posiada kont bankowych, lokat bankowych, nie prowadzi działalności gospodarczej, która jak wynika z załączonej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 3 listopada 2009 r. została zlikwidowana z dniem 31 października 2009 r., zamieszkuje w domu stanowiącym współwłasność żony i synów. Wnioskodawca zaznaczył także, że miesięczny koszt utrzymania samochodu ocenia na kwotę ok. 100 zł, z uwagi na to, iż samochód ten wykorzystywany jest przez innych członków rodziny.
W dniu 11 grudnia 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Od przedmiotowego postanowienia referendarza skarżący K. K. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący zaznaczył, że nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych, zwłaszcza zaś posiadanie samochodu nie może go eliminować z kręgu osób uprawnionych do udzielenia prawa pomocy.
Działając w trybie art. 255 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia o aktualnym stanie majątkowym. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedłożył szereg dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację majątkową, w szczególności wskazał na posiadany kredyt zaciągnięty na zakup samochodu w kwocie 87.000 zł, przy czym do spłaty pozostało jeszcze ok. 50.000 zł, na dowód czego przedłożył umowę kredytową wraz z umową przewłaszczenia i fakturą zakupu samochodu.
Skarżący nadto zaświadczenia lekarskie obrazujące jego aktualny stan zdrowia oraz przykładowe recepty i zestawienie kosztów przyjmowanych leków. Nadto podał, że miesięczna kwota wydatków związanych z wyżywieniem, ubraniem, zakupem środków czystości, utrzymaniem samochodu wynosi ok. 500 zł. Skarżący oświadczył również, że pozostaje z żoną w faktycznej separacji i nie ma informacji na temat jej dochodów. Jedyna pomoc jaką uzyskuje od rodziny to możliwość zamieszkiwania w domu żony i synów bez konieczności partycypowania w kosztach jego utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Skarżący w sposób wyczerpujący i dokładny wykazał, że jego sytuacja majątkowa i rodzinna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania ponieść pełnych kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt, że jest schorowany, nie może w związku z tym podjąć zatrudnienia, w związku z czym ma ograniczone źródło utrzymania w postaci świadczenia rentowego w kwocie w całości konsumowanej na bieżące i niezbędne potrzeby życiowe oraz leki, nie ma możliwości spieniężenia składników swojego majątku, tj. samochodu osobowego, który pozostaje własnością banku do czasu spłaty, nie posiada żadnych oszczędności, akcji, czy obligacji, ani innego wartościowego majątku nadającego się do spieniężenia, a dodatkowo obciążony jest kredytem bankowym, wskazują, zdaniem Sądu jednoznacznie, że obowiązek poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania w niniejszej sprawie stanowiłoby dla niego zbyt wielkie obciążenie.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.