Uzasadnienie
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 17.09.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie dnia 08.10.2013r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J B. Ten udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi S W – P. W dniu 29.11.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a dnia 28.01.2014r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał adwokatowi J. B. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 21.02.2014r. pełnomocnik substytucyjny wniósł do tut. Sądu skargę kasacyjną od w/w wyroku, zawierającą wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych za postępowanie w II instancji oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
W dniu 04.03.2014r. adwokat S W. – P. nadesłał pełnomocnictwo substytucyjne upoważniające go do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz działania również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w przedmiotowej sprawie.
Dnia 30.06.2016r. adwokat J.B. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed NSA, toczącym się na skutek wniesienia w/w skargi kasacyjnej – radcy prawnemu Ł.K..
W dniu 03.08.2016r. NSA oddalił skargę kasacyjną a w rozprawie brał udział radca prawny Ł.K..
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją pośrednio w postępowaniu kasacyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 180 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.), w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).