Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku P.L. wszczęte w dniu 27.04.2012r. na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [..], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] wystawionych w dniu 12.04.2012r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres I-XI.2005r. W dniu 29.04.2013r. Naczelnik Urzędu Skarbowego powziął wiadomość, że decyzje będące podstawą wystawienia w/w tytułów wykonawczych przestały istnieć, bowiem Dyrektor Izby Skarbowej decyzjami z dnia 18.04.2013r. nr [...] do nr [...] uchylił decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego i umorzył postępowanie w sprawie określenia wysokości w podatku VAT za okres I-XI.2005r. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu 9.05.2013r. postanowienie nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Na postanowienie to P.L. złożył zażalenie podnosząc, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego winien dokonać również umorzenia postępowania egzekucyjnego co do podatku od towarów i usług za rok 2006, który to jako przedawniony nie podlega egzekucji.
Rozpoznając to zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 2 lipca 2013r., działając w oparciu o art. art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 kpa w związku z art. 18, art. 17 oraz art. 23 § 1 i § 4 i art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r., poz. 1015), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy
W uzasadnieniu organ wskazał na treść art. 59 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który wymienia enumeratywnie przypadki, których zaistnienie powoduje umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odpowiadając na zarzuty zawarte w zażaleniu, organ zauważył, że strona nie zarzuca zaskarżonemu postanowieniu naruszenia prawa, a podnosi jedynie brak wydania rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego, co do podatku od towarów i usług za rok 2006. Organ wskazał przy tym, iż zaległość w podatku od towarów i usług za rok 2006 nie była przedmiotem rozstrzygania i jeżeli strona kwestionuje prowadzenie postępowania egzekucyjnego dotyczące należności z tytułu podatku od towarów i usług za 2006r., to może złożyć do właściwego organu egzekucyjnego wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
W skardze na powyższe postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P.L. zarzucił naruszenie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 59 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 6 kpa poprzez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego w zakresie egzekucji należności wynikających z podatku VAT za rok 2006, pomimo iż decyzje podatkowe zobowiązujące podatnika do zapłaty tego podatku w tym zakresie zostały również uchylone.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa.
Zaakcentować należy, iż przedmiotem niniejszego postępowanie była legalność postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego dotyczącego tytułów wykonawczych: nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...], a więc obejmujących podatek od towarów i usług za okres I-XI.2005r., gdyż w zakresie tych tylko tytułów wykonawczych organ orzekał. Z racji stwierdzenia przez organ egzekucyjny, że obowiązek podatkowy objęty tymi tytułami wykonawczymi przestał być wymagalny i obecnie nie istnieje, a to z powodu uchylenia decyzji podatkowych, które wykreowały ten obowiązek, umorzenie postępowania egzekucyjnego było uzasadnione w świetle art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W związku z tym brak jest usprawiedliwionych podstaw do formułowania zarzutu wadliwości zaskarżonego postanowienia i naruszenia prawa poprzez brak wydania analogicznego rozstrzygnięcia w zakresie podatku od towarów i usług za rok 2006, a więc co do innych tytułów wykonawczych. Kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygania w realiach niniejszej sprawy. Zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego należności z tytułu podatku od towarów i usług za 2006r., może być natomiast przedmiotem odrębnej sprawy, jeśli organ wyda postanowienie w tym przedmiocie, czy też w razie bezczynności organu egzekucyjnego, jeśli nie rozstrzygnie wniosku strony o umorzenie postępowania dotyczącego tytułów wykonawczych, które w ocenie strony straciły moc.
Mając powyższe na uwadze, sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 ustawy o p.p.s.a.