Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie odwołania S.B. od decyzji Burmistrza C. z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie ustalenia skarżącej, E.B. i S.B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r.
Odpis ww postanowienia doręczono W.B. – również jako pełnomocnikowi S.B., w dniu 12 sierpnia 2016 r. Natomiast przesyłka adresowana do skarżącej, po dwukrotnym awizowaniu, została dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 10.08.2016 r.
Skarżąca wniosła skargę w dniu 19 września 2016 r. a zatem 10 dni po terminie. Na wezwanie Sądu, skarżąca uzupełniła wszystkie wskazane w wezwaniu braki formalne skargi.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. I SA/Kr 1275/16 Sąd odrzucił skargę.
W ustawowym terminie skarżąca zaskarżała ww postanowienie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawaj sprawie, w ocenie Sądu, należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi. Z uwagi bowiem na fakt, że w sprawie nastąpiła tzw. fikcja doręczenia, skarżąca nie miała rzeczywistej możliwości zapoznania się z zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Oddawczego a tym samym wniesienia skargi w terminie. Wskazać należy również na wyrażoną w art. 45 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu, której celem jest umożliwienie obywatelom dochodzenie swoich interesów oraz stanowiącego jej rozwinięcie zakazu zamykania drogi sądowej wyrażonego w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Tym samym, orzeczono jak w pkt I sentencji.
Mając na uwadze powyższe i fakt, że skarżąca uzupełniła wszystkie braki formalne, których dotyczyło skierowane do niej zarządzenie z dnia 8 listopada 2016 r., na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało uchylić zaskrzone postanowienie z dnia 10 stycznia 2017 r. I SA/Kr 1275/16, o czym orzeczono w pkt II sentencji.