Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2017r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 września 2016r., nr [...], w przedmiocie odsetek od zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2015r.
W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania z urzędu ww. wyroku, bowiem w wyroku na skutek oczywistej omyłki błędnie wpisano sygnaturę akt sprawy oraz w sentencji wyroku wpisano słowa "skargę skargę" zamiast "skargę oddala".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z kolei dyspozycja § 2 wskazuje, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Należy wskazać, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że prawidłową sygnaturą akt sprawy jest sygnatura I SA/Kr 1276/16, a nie sygnatura I SA/Kr 1276/17, jak błędnie wpisano w wyroku. Wpisanie zatem w wyroku innej sygnatury akt było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Podobnie treść sentencji wyroku, sporządzanego w formie pisemnej przy użyciu komputera została w sposób oczywisty błędnie odzwierciedlona w dokumencie papierowym, gdzie zapisano słowa "skargę skargę" zamiast "skargę oddala". Była to zatem także oczywista omyłka skoro ogłoszono wyrok oddalający skargę, co odnotowano na wokandzie a fakt oddalenia skargi wynika nadto ze sporządzonego w sprawie uzasadnienia. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania przedmiotowego wyroku. Nie ulega ponadto wątpliwości, że sprostowanie zaistniałych w sprawie omyłek nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.