Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r., sprecyzowanym w piśmie z dnia 7 lipca 2014 r. P.Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) skargę na pisemną interpretację prawa podatkowego wydawaną w indywidualnej sprawie można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W realiach niniejszej sprawy skarżącemu doręczono zaskarżoną interpretację w dniu 23 maja 2014 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych). W piśmie do organu z dnia 5 czerwca 2014 r. skarżący wskazał, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko i prosi o ponowne rozpatrzenie jego pytania oraz o udzielenie jednoznacznej odpowiedzi. W reakcji na to pismo, Minister Finansów w dniu 18 czerwca 2014 r. wezwał skarżącego o sprecyzowanie, czy stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, czy też nowy wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej. Skarżący w piśmie z dnia 7 lipca 2014 r. sprecyzował, że jego poprzednie pismo należy traktować jako skargę do sądu administracyjnego, jeżeli wydana interpretacja wskazuje na konieczność uiszczenia podatku.
Wobec powyższego Sąd zauważa, że Minister Finansów prawidłowo uznał, że pismo skarżącego z dnia 5 czerwca, sprecyzowane w piśmie z dnia 7 lipca 2014 r. stanowi skargę na ww. interpretację indywidualną. Interpretacja ta wskazuje bowiem, że zdarzenie, którego dotyczyła, wiąże się z koniecznością uiszczenia podatku. Należy przy tym zauważyć, że Minister Finansów w żaden sposób nie sugerował skarżącemu, iż jego pismo z dnia 5 czerwca 2014 r. może zostać potraktowane jako skarga. Przeciwnie, przedstawił skarżącemu jako pierwszą dopuszczalną kwalifikację jego pisma – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący samodzielnie postanowił, by jego pismo z dnia 5 czerwca 2014 r. potraktować jako skargę do sądu administracyjnego.
Należy zatem stwierdzić, że rozpatrywana skarga jest niedopuszczalna. Skarżący nie poprzedził jej bowiem uprzednim wezwaniem Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie wniesienia skargi, zawartego zarówno w treści zaskarżonej interpretacji jak i w piśmie organu z dnia 18 czerwca 2014 r. Z tego względu Sąd postanowił o jej odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.