Uzasadnienie
Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 2 marca 2018 r. przyznane zostało M. S. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. w dniu 27 marca 2018 r. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. K..
W piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2018 r. stanowiącym stanowisko skarżącej w sprawie, wyznaczony Pan Mecenas zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. radca prawny D. M. – K., działająca na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego przez radcę prawnego A. K., podtrzymała wniosek zawarty w piśmie z dnia 7 czerwca 2018 r.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm prawem przepisanych ze stosownym oświadczeniem o nieuiszczeniu tych kosztów ani w całości, ani w części został ponowiony przez wyznaczonego pełnomocnika w piśmie z dnia 18 czerwca 2018 r.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (240 zł x 23% = 55,20 zł). Stawkę podatku od towarów i usług przyjęto na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
Mając na uwadze fakt, iż radca prawny A. K. brał udział w postępowaniu przed sądem I instancji i należycie wywiązywał się z powierzonych obowiązków należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł, czyli łącznie 295,20 zł na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.