Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 października 2015 roku w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych skarżący W.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
We wniosku skarżący oświadczył, że jest długotrwale bezrobotnym i od ponad dwóch lat bezdomnym. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Źródłem jego utrzymania są świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w kwocie 317 zł i zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości 180 zł. Ponosi wydatki na telefon w kwocie 50 zł miesięcznie. W takiej sytuacji wpłacenie kwoty nawet 100 zł byłoby dla skarżącego wielkim wysiłkiem. Na pomoc prawnika wnioskodawcy nie stać, a nie udało mu się znaleźć możliwości uzyskania darmowej pomocy prawnej ani z zakresu prawa administracyjnego, ani podatkowego. Skarżący obawia się, że bez pomocy pełnomocnika mógłby przeoczyć ważne dla niego kwestie.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata z urzędu.
W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w całkowitym zakresie. Sytuacja materialna W.K.jest trudna. Skarżący jest osobą długotrwale bezrobotną. Jedynym źródłem jego utrzymania jest pomoc społeczna w postaci zasiłków okresowego i celowego w łącznej kwocie 597 zł. Dochody w takiej wysokości z trudem wystarczają na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawcy. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone na pokrycie kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Nie posiada majątku nieruchomego, od ponad dwóch lat jest bezdomnym. Nie wykazał członków rodziny, na których wsparcie mógłby liczyć.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania W.K. prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.