Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania K. Sp. z o. o. w D. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. nr [...] z dnia 23 września 2016r., określającej Spółce wysokość straty poniesionej w roku podatkowym trwającym od 1 maja 2014r. do 31 grudnia 2014r. na kwotę 148.879,55 zł. – decyzją z dnia 29 września 2017r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia organu podatkowego I instancji były ustalenia kontroli podatkowej, prowadzonej w Spółce w zakresie prawidłowego rozliczania się jednostki z budżetem Państwa za 2014r.
W protokole badania ksiąg dnia 28 września 2015r., organ l instancji stwierdził, że Spółka zawyżyła osiągnięty przychód o kwotę 132.638,35 zł tj. o kwotę należnego podatku VAT, wykazując w rachunku podatkowym przychód z tyt. transakcji z C. w kwotach brutto. Powyższe było wynikiem uznania przez podatnika, iż dokonując dostaw kodów doładowań do sieci komórkowych, kodów do gier, abonamentów i kart P. na rzecz wymienionego podmiotu - sprzedaż ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Organ I instancji dokonał zatem korekty wykazanego przez Spółkę przychodu zmniejszając jego wartość do kwoty 661.107,94 zł.
W wyniku postępowania odwoławczego organ II instancji uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za prawidłowe. Wskazano, że równolegle toczyło się wobec Spółki postępowanie w zakresie określenia podatku od towarów i usług za okres od lipca 2014r. do września 2015r., tj. okres pokrywający się w części z okresem rozliczeniowym na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Postępowanie w zakresie podatku od towarów i usług zakończone zostało wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w dniu 15 września 2016r. decyzji i oparte było na takim samym materiale dowodowym, obejmującym swoim zakresem wszystkie transakcje z C. z 2014r. Decyzją z 28 września 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, potwierdzając zasadność stanowiska organu I instancji o objęciu opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług - usług wykonanych przez K. na rzecz C., w tym wszystkie transakcje, wynikające z 16 faktur wystawionych w 2014r., które zostały zakwestionowane w postępowaniu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Rozstrzygając, powołał się na treść art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992r. (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 851 z późn. zm., dalej jako: "u.p.d.o.p.") stanowiącego, iż do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług.
Organ odwoławczy uznał ostatecznie, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż C. została jedynie zarejestrowana w USA, a faktycznie to w Polsce wykazywała ona aktywność gospodarczą i pomimo spoczywającego na niej - w związku z transakcjami na allegro.pl - obowiązku, nie wywiązała się z niego i nie dokonała zgłoszenia na terytorium Polski do organu podatkowego. Natomiast z terytorium Stanów Zjednoczonych (stan D.) łączył ją jedynie adres, odpowiadający adresowi jej agenta rejestrowego. Nie prowadziła tam żadnej działalności gospodarczej, jak również nie odbierała tam korespondencji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca spółka podniosła liczne zarzuty naruszenia przepisów postępowania a nadto zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, nie zaś zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pozostawia kwestię zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego uznaniu sądu.
Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia zwyczajnych i nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowo-administracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303).
Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowo-administracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Koncepcja prejudycjalności zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Oznacza to, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego wpływa bezpośrednio na rozstrzygniecie zagadnienia głównego.
W niniejszej sprawie Sąd uznał za zasadne zastosowanie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od 1 maja 2014r. do 31 grudnia 2014r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia prowadzonej przed tut. Sądem pod sygn. I SA/Kr 1304/17, sprawy w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014r.
Jedynym bowiem przedmiotem zarzutów naruszenia prawa materialnego sformułowanych w skardze przez "K." Spółka z o.o. D., są przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Również organ odwoławczy uzasadnia zasadność zastosowania dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych naruszeniem przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji – skoro sprawa podatku VAT za poszczególne miesiące 2014r. nie jest prawomocnie rozstrzygnięta – niewstrzymanie biegu postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie podatku dochodowego, oznaczałoby de facto badanie w tym postępowaniu zasadności i prawidłowości decyzji wydanej w zakresie VAT.
Dodatkowo to badanie zostałoby zdublowane przez takie samo postępowanie w sprawie I SA/Kr 1304/17. Zdaniem Sądu takie działanie byłoby pozbawione celowości, racjonalności i sprzeczne byłoby z zasadami ekonomiki procesowej. W okolicznościach sprawy rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku VAT jest bowiem zagadnieniem wstępnym, którego przesądzenie pozwoli dopiero na sądową kontrolę prawidłowości zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Procedowanie w tej samej kwestii w dwóch oddzielnych sprawach mogłoby także generować stratę dla szeroko rozumianego dobra wymiaru sprawiedliwości w sytuacji gdyby doszło do odmiennego sposobu rozstrzygnięcia przed I lub druga instancją sądowo-administracyjną.
Wobec powyższego, postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia