Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 30 czerwca 2004 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...].04.2004 r. nr [...] określającą wysokość opłaty skarbowej w kwocie 600 zł. z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu [...].01.2000 r. pomiędzy J.K. pożyczkodawcą a R. C. pożyczkobiorcą. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ podatkowy I instancji prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego opierając się na wyniku kontroli otrzymanego z Urzędu Kontroli Skarbowej oraz na podstawie złożonej w dniu [...].05.2003 r. przez Pana R. C. deklaracji (zgłoszenie czynności cywilnoprawnej do opodatkowania), z której wynika, iż przedmiotem czynności jest pożyczka kwoty 30.000,- zł od J. K. zam. w K.ul. H. Nie zgodzono się przy tym z zarzutem podniesiony przez odwołującego J. K. się, iż urząd nie dysponuje dowodami dokonania czynności. Zauważono bowiem, iż pełnomocnik Pana R. C. J. S. przesłuchany w dniu [...].04.2004 r. w urzędzie skarbowym na okoliczność zawartej w dniu 20.01.2000 r. umowy stwierdził, iż faktycznie w tym dniu była zawarta z J. K. zam. w K. ul. H. umowa, która została nazwana umową zlecenia.
Jednocześnie oświadczył, że powyższa umowa miała charakter umowy pożyczki kwoty 30.000,00 zł. Podkreślić należy, że powyższe zostało także potwierdzone w pisemnym oświadczeniu złożonym pod odpowiedzialnością karną przez R. C. w dniu [...].04. 2004 r.
Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez nierozpoznanie istotnych zarzutów złożonych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji oraz naruszenie uzasadnionego interesu prawnego Skarżącego poprzez nieuzasadnioną odmowę wiarygodności oświadczenia złożonego w, dniu 2 lutego 2004 r.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Dyrektor Izby Skarbowej nie wyjaśnił dlaczego oświadczenie Skarżącego o nie zawieraniu pożyczki uznał za niewystarczające, skoro decyzję o ustaleniu zobowiązania skarbowego też oparł tylko na podstawie oświadczenia drugiej strony tj. R. C.. Zwrócono również uwagę, na brak w aktach spornej umowy pożyczki i fakt, że pomimo zobowiązana się przez R. C. umowa taka nigdy nie została organom podatkowym dostarczona. Zdaniem Skarżącego organy podatkowe również zaprzeczyły aby były w posiadaniu rzekomej umowy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego.
W pierwszym rzędzie należy bowiem podnieść, że postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 187 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ Przepis ten nakłada na organ obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. A więc dowody winny zostać zebrane i ocenione bezstronnie, w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a ich analiza i ocena winna być dokonana w ich całokształcie i wzajemnym powiązaniu. Winno te znaleźć odzwierciedlenie w wydanej decyzji, która winna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne zgodnie z przepisem art.210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa.
Zaskarżona decyzja wyżej wymienionych elementów nie zawiera, gdyż Izba Skarbowa nie ustosunkowała się do podniesionych przez skarżącego zarzutów a ocena materiału dowodowego jest powierzchowna i jednostronna. Zwrócić bowiem należy uwagę, iż istota sporu ogniskuje się wokół istnienia umowy pożyczki z dnia 20 stycznia 2000 r. zawartej między R. C.a J. K..
Organy podatkowe przyjmując, iż umowę taką zawarto, rozstrzygnięcie swoje oparły na dowodach w postaci wyniku kontroli z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] deklaracji złożonej przez R. C. oraz oświadczenia złożonego w formie pisemnej przez R. C.. Całkowicie natomiast pominęły stanowisko J. K., który konsekwentnie zaprzeczał aby pożyczka taka miała miejsce. Skarżący w trakcie złożonych w dniu [...].02. 2004 r. zeznań w Urzędzie Skarbowym zaprzeczył aby pożyczał R. C. pieniądze jak również aby na tą okoliczność sporządzona była pisemna bądź ustna umowa. Żadnych w tej sprawie dokumentów nie posiadał. Stanowisko to konsekwentnie podtrzymywał w odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego. Organy podatkowe pomijając ten dowód naruszyły art 210 § 4 Ordynacji podatkowej zgodnie, z którym uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.
Organy podatkowe nie dokonały nawet oceny pod kątem wiarygodności zeznań Skarżącego opierając się całkowicie na oświadczeniu drugiej strony. Dowodów, które były podstawą wydania decyzji również nie oceniły dlatego też nie można ustalić jakimi przesłankami kierował się Dyrektor Izby Skarbowej dając pierwszeństwo oświadczeniu R. C. a całkowicie ignorując zeznania Skarżącego.
Również do błędnych wniosków doszedł Dyrektor Izby Skarbowej analizując protokół przesłuchania J. S. pełnomocnika R. C.. Na uwagę zasługuje fakt, iż nie bardzo wiadomo w jakim charakterze pełnomocnik był przesłuchiwany albowiem protokół został sporządzony na okoliczność przesłuchania w charakterze świadka R. C., który w przesłuchaniu nie brał udziału. Analizując treść przesłuchania można natomiast dojść do wniosku, iż mamy tu do czynienia, z protokołem sporządzonym na okoliczność przyjęcia przez pracownika Urzędu Skarbowego od pełnomocnika pisemnego oświadczenia R. C.. W protokole tym również nie ma arbitralnych stwierdzeń pełnomocnika dotyczących zawarcia umowy pożyczki a jedynie jest podana informacja dotycząca treści tego oświadczenia. Zatem stwierdzenie organu podatkowego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż J.S. potwierdził, iż w dniu [...].01.2000 r. faktycznie była zawarta umowa pożyczki jest gołosłowne.
Zdaniem sądu analizując wynik kontroli z dnia [...] września 2004 r. niemożna również. wyciągnąć takich jednoznacznych wniosków jakie wywiódł organ podatkowy. W wyniku kontroli zostało jedynie zacytowane oświadczenie R. C., iż umowy zlecenia będące przedmiotem kontroli są faktycznie umowami pożyczki. Brak tutaj jest również oceny tych wyjaśnień jak również jednoznacznych ustaleń inspektora kontroli skarbowej. W aktach sprawy znajduje się zatem jedynie oświadczenie R. C. za to złożone trzy razy (w wyniku kontroli w deklaracji i w piśmie z dnia [...].04.2004 r.) Liczba powtórzeń danego oświadczenia nie może jednak być jedyną przesłanką jego wiarygodności. W wyniku kontroli ustalono, iż umowa zawarta z J. K. była jedną z ponad stu umów jakie zawarł R. C.. Z tego też względu opieranie się tylko na oświadczeniu R. C. bez jego gruntownego przesłuchania na okoliczność zawartej umowy i bez dopuszczenia dowodu w postaci umowy jest niedostateczne.
Następne wątpliwości nasuwa forma zawartej między stronami umowy jeżeli taka miała miejsce. R. C. uważa, iż formalnie umowa zlecenia jaka została zawarta była faktycznie umową pożyczki. Umowa ta nie tylko nie była przedmiotem analiz organów podatkowych ale nie została dołączona do materiału dowodowego sprawy co powoduje brak możliwości oceny jej skutków podatkowych przez sąd.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wyjaśnienia zatem wymagają dwie kwestie. Po pierwsze czy miedzy J. K. i R. C. została zawarta jakakolwiek umowa związana z przekazaniem pieniędzy, prawdopodobnie formalnie nazwana umową zlecenia. Zwrócić należy uwagę, iż organ podatkowy dokonując przesłuchania J. K. pominął całkowicie te kwestie. W związku z powyższym zasadnym jest przesłuchanie obu stron umowy na ww. okoliczność a w przypadku potwierdzenia konieczne jest wyjaśnienie charakteru prawnego umowy w oparciu o przesłuchanie stron jak również treść dokumentu to potwierdzającego.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).