Uzasadnienie
Centrum Deweloperskie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 grudnia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji określające wysokość zobowiązania podatkowego oraz [...] odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, związanego z zawartymi w dniu 22 września 2008 r. umowami pożyczki pomiędzy Spółką a jej wspólnikiem.
W skardze na powyższe decyzję strona Skarżąca zarzuciła organom podatkowym naruszenie m. in. art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od podwyższenia kapitału.
Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczy spór, jaki zarysował się pomiędzy Skarżącą spółką a organami podatkowymi dotyczy kwestii, czy w okresie od dnia 1 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2008 r. przepisy prawa krajowego spełniały wymóg zgodności z Dyrektywą Rady nr 69/335/EWG i w związku z powyższym, czy pobieranie w tym okresie podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu pożyczek udzielanych przez udziałowca spółce kapitałowej było zgodne z przepisami prawa wspólnotowego. W złożonej skardze pełnomocnik strony skarżącej zarzucił organom podatkowym naruszenie m. in. art. 4 ust. 2 wspomnianej Dyrektywy.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. I SA/Gl 731/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne, dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku, gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r. ?".
Zdaniem składu orzekającego, odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na postawione pytanie prejudycjalne mieć będzie istotne znaczenie również dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi przez Skarżącą spółkę winno zostać zawieszone.
Niezależnie od przyjętej wyżej podstawy zawieszenia postępowania należy odnotować, że Sąd ma możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania (art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W piśmiennictwie zaprezentowano stanowisko, że w sytuacji gdy strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania, a występuje inna przyczyna obligująca sąd lub umożliwiająca mu zawieszenie postępowania na podstawie przesłanek zawartych w wymienionych przepisach, postępowanie powinno być zawieszone na tej innej podstawie (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, wyd. 1, Warszawa 2004, s. 252).
W ocenie składu orzekającego, rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przedstawionego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt I SA/Gl 731/09, ma charakter prejudycjalny w odniesieniu do niniejszej sprawy. Niewątpliwie bowiem orzeczenie wydane przez Trybunał będzie mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia zaistniałego w tej sprawie sporu.
Sąd przyjął przy tym, że zapadłe obecnie rozstrzygnięcie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, – w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym – że "zawieszenie postępowania sądowoadminsitracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych" (z uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, LEX nr 578948). Wprawdzie wymienione orzeczenie wydane zostało w związku ze sprawą rozpatrywaną przez Trybunał Konstytucyjne, jednak wywody tam zawarte są aktualne również w przypadku orzekania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia