Uzasadnienie
Dnia 01.02.2018r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K., dnia 16.02.2018r. wyznaczył dla M. Ż. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. K..
W dniu 07.03.2018r. WSA w Krakowie oddalił skargę.
Pełnomocnik dnia 23.03.2018r. wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku a następnie dnia 13.06.2018r. złożył wniosek o zasadzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Do wniosku dołączona została opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1369 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej uczestniczył w postępowaniu I instancyjnym oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie z I instancję w wysokości 240 zł. na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
1) lit. c. w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714).
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przyznano natomiast wynagrodzenie w wysokości 120 na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b w zw. z § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia.
Przyznane wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 82,80 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 z p. zm.).