Uzasadnienie
A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2018r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2018r., pismem z dnia 10 grudnia 2018r., wezwano ww. skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została po dwukrotnym awizowaniu (17 grudnia 2018r. i 27 grudnia 2018r.), zwrócona do nadawcy.
Zarządzeniem sędziego z dnia 1 lutego 2019r. ww. przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną i dołączono ją do akt sprawy.
Do chwili obecnej ww. braki formalne skargi w opisanym wyżej zakresie nie zostały usunięte przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wymogi formalne.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
Z dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Natomiast zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji, należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji, jak to ma miejsce w przedmiotowym przypadku - w drodze skargi, obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia.
Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że skarżący, pomimo że został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach niepodpisania skargi oraz niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dopełnił w wyznaczonym terminie obowiązku, nałożonego na niego przez Sąd.
Skoro w niniejszej sprawie pierwsze awizo ww. przesyłki, zawierającej przedmiotowe wezwanie miało miejsce w dniu 17 grudnia 2018r., powtórne awizo w dniu 27 grudnia 2018r., to zgodnie z przytoczoną wyżej regulacją, datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 31 grudnia 2018r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi (podpisanie skargi i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia), upłynął w dniu 7 stycznia 2019r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, braki te nie zostały usunięte. Stanowi to istotny brak skargi, który uniemożliwia nadanie jej właściwego biegu, a czynności tych nie może za skarżącą przejąć i dokonać Sąd.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.